дано́счыца

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. дано́счыца дано́счыцы
Р. дано́счыцы дано́счыц
Д. дано́счыцы дано́счыцам
В. дано́счыцу дано́счыц
Т. дано́счыцай
дано́счыцаю		 дано́счыцамі
М. дано́счыцы дано́счыцах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

дано́счыца ж. доно́счица; я́бедница, я́беда

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

дано́счыца, ‑ы, ж.

Жан. да даносчык.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дано́счык, -а, мн. -і, -аў, м.

Чалавек, які зрабіў данос.

|| ж. дано́счыца, -ы, мн. -ы, -чыц.

|| прым. дано́счыцкі, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

whistle-blower [ˈwɪslˌbləʊə] n. дано́счык; дано́счыца

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

доноси́тельница дано́счыца, -цы ж.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

доно́счица дано́счыца, -цы ж.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

дока́зчица дака́зчыца, -цы ж., дано́счыца, -цы ж.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

изве́тчица уст. дано́счыца, -цы ж., паклёпніца, -цы ж.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

informer

[ɪnˈfɔrmər]

n.

дано́счык -а m., дано́счыца f.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)