даміні́раваць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. даміні́рую даміні́руем
2-я ас. даміні́руеш даміні́руеце
3-я ас. даміні́руе даміні́руюць
Прошлы час
м. даміні́раваў даміні́равалі
ж. даміні́равала
н. даміні́равала
Загадны лад
2-я ас. даміні́руй даміні́руйце
Дзеепрыслоўе
цяп. час даміні́руючы

Крыніцы: dzsl2007.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

даміні́раваць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. даміні́рую даміні́руем
2-я ас. даміні́руеш даміні́руеце
3-я ас. даміні́руе даміні́руюць
Прошлы час
м. даміні́раваў даміні́равалі
ж. даміні́равала
н. даміні́равала
Загадны лад
2-я ас. даміні́руй даміні́руйце
Дзеепрыслоўе
прош. час даміні́раваўшы

Крыніцы: dzsl2007.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

даміні́раваць

гл. дамінаваць.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

дамінава́ць, даміні́раваць

(лац. dominari)

1) пераважаць, панаваць, быць асноўным;

2) узвышацца над навакольнай мясцовасцю.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)