даміні́раваць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
даміні́рую |
даміні́руем |
| 2-я ас. |
даміні́руеш |
даміні́руеце |
| 3-я ас. |
даміні́руе |
даміні́руюць |
| Прошлы час |
| м. |
даміні́раваў |
даміні́равалі |
| ж. |
даміні́равала |
| н. |
даміні́равала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
даміні́руй |
даміні́руйце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
даміні́руючы |
Крыніцы:
dzsl2007.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
даміні́раваць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
даміні́рую |
даміні́руем |
| 2-я ас. |
даміні́руеш |
даміні́руеце |
| 3-я ас. |
даміні́руе |
даміні́руюць |
| Прошлы час |
| м. |
даміні́раваў |
даміні́равалі |
| ж. |
даміні́равала |
| н. |
даміні́равала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
даміні́руй |
даміні́руйце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
даміні́раваўшы |
Крыніцы:
dzsl2007.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
даміні́раваць
гл. дамінаваць.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
дамінава́ць, даміні́раваць
(лац. dominari)
1) пераважаць, панаваць, быць асноўным;
2) узвышацца над навакольнай мясцовасцю.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)