дамаро́шчаны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
дамаро́шчаны |
дамаро́шчаная |
дамаро́шчанае |
дамаро́шчаныя |
| Р. |
дамаро́шчанага |
дамаро́шчанай
дамаро́шчанае |
дамаро́шчанага |
дамаро́шчаных |
| Д. |
дамаро́шчанаму |
дамаро́шчанай |
дамаро́шчанаму |
дамаро́шчаным |
| В. |
дамаро́шчаны (неадуш.)
дамаро́шчанага (адуш.) |
дамаро́шчаную |
дамаро́шчанае |
дамаро́шчаныя (неадуш.)
дамаро́шчаных (адуш.) |
| Т. |
дамаро́шчаным |
дамаро́шчанай
дамаро́шчанаю |
дамаро́шчаным |
дамаро́шчанымі |
| М. |
дамаро́шчаным |
дамаро́шчанай |
дамаро́шчаным |
дамаро́шчаных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
дамаро́шчаны, см. дамаро́слы
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
дамаро́шчаны, ‑ая, ‑ае.
Тое, што і дамарослы. Дамарошчаны майстар. Дамарошчаны стратэг.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
дамаро́слы, дамаро́шчаны
1. (выгадаваны дома) aus éigener Zucht, zu Háuse gezógen [gezüchtet, ángebaut];
2. перан., іран. (невысокай вартасці, просты) (állzu) éinfach, primitív, provinziéll [-vın-]; éinfach;
3. перан. (які навучыўся чаму-н саматугам) Áutodidakt m -en, -en; jémand, der sich im Sélbstunterricht bíldet;
дамаро́слыя ве́ршы selbst gemáchte Gedíchte
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)