Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
далібо́гмежд., разг. ей-бо́гу
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
далібо́гідальбо́г, выкл.
Разм. Ужываецца для пацверджання чаго‑н., запэўнівання ў чым‑н. — Камбайн — о, гэта мая мара ад самага маленства, далібог.Васілёнак.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Далібо́г (БРС). Укр.да́лебі́(г), польск.dalibóg. Першапачатковае значэнне ’калі бог дасць’. Скарачэннем адсюль узнікаюць формы тыпу бел.дыял.дальбо́ (Сцяц., Сцяшк.), укр.да́лебі́. Гл. Слаўскі, 1, 137 (які для пацвярджэння гісторыі слова спасылаецца яшчэ на польск.bodaj).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
далібо́г!, дальбо́г!выкл., разм. bei Gott!, wáhrhaftig!
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
дальбо́г, выкл. (разм.).
Тое, што і далібог.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
дальбо́гмежд., разг., см.далібо́г
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ей-бо́гумежд., разг.далібо́г.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
дадушы́, выкл. (разм.).
Ужыв. як падмацаванне пры запэўніванні каго-н. у чым-н., па знач. блізкае да слова «далібог».
Д., гэта праўда.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)