дала́таць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
дала́таю |
дала́таем |
| 2-я ас. |
дала́таеш |
дала́таеце |
| 3-я ас. |
дала́тае |
дала́таюць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
дала́таў |
дала́талі |
| ж. |
дала́тала |
| н. |
дала́тала |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
дала́тай |
дала́тайце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
дала́таўшы |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
дала́таць сов., разг. (одежду) долата́ть
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
дала́піць сов., разг., см. дала́таць
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
дочини́ть сов.
1. (окончить починку чего-л.) дарамантава́ць, дапра́віць; (одежду) дала́таць, дала́піць;
2. (окончить очинку) давастры́ць.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)