дако́рмлены
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
дако́рмлены |
дако́рмленая |
дако́рмленае |
дако́рмленыя |
| Р. |
дако́рмленага |
дако́рмленай дако́рмленае |
дако́рмленага |
дако́рмленых |
| Д. |
дако́рмленаму |
дако́рмленай |
дако́рмленаму |
дако́рмленым |
| В. |
дако́рмлены (неадуш.) дако́рмленага (адуш.) |
дако́рмленую |
дако́рмленае |
дако́рмленыя (неадуш.) дако́рмленых (адуш.) |
| Т. |
дако́рмленым |
дако́рмленай дако́рмленаю |
дако́рмленым |
дако́рмленымі |
| М. |
дако́рмленым |
дако́рмленай |
дако́рмленым |
дако́рмленых |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
дако́рмлены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
дако́рмлены |
дако́рмленая |
дако́рмленае |
дако́рмленыя |
| Р. |
дако́рмленага |
дако́рмленай дако́рмленае |
дако́рмленага |
дако́рмленых |
| Д. |
дако́рмленаму |
дако́рмленай |
дако́рмленаму |
дако́рмленым |
| В. |
дако́рмлены (неадуш.) дако́рмленага (адуш.) |
дако́рмленую |
дако́рмленае |
дако́рмленыя (неадуш.) дако́рмленых (адуш.) |
| Т. |
дако́рмленым |
дако́рмленай дако́рмленаю |
дако́рмленым |
дако́рмленымі |
| М. |
дако́рмленым |
дако́рмленай |
дако́рмленым |
дако́рмленых |
Кароткая форма: дако́рмлена.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
дако́рмлены доко́рмленный; см. дакармі́ць
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
дако́рмлены, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад дакарміць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)