дазіро́ўка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. дазіро́ўка
Р. дазіро́ўкі
Д. дазіро́ўцы
В. дазіро́ўку
Т. дазіро́ўкай
дазіро́ўкаю
М. дазіро́ўцы

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

дазіро́ўка ж. дозиро́вка

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

дазіро́ўка, ‑і, ДМ ‑роўцы, ж.

Падзел на дозы, вызначэнне дозы. Правільная дазіроўка. Дазіроўка дамашніх заданняў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дозиро́вка дазіро́ўка, -кі ж.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ІН’Е́КЦЫЯ (ад лац. injectio укідванне),

увядзенне стэрыльных лякарстваў (у растворах ці эмульсіях) шпрыцам у тканкі і поласці цела: скуру, падскурную клятчатку, унутрымышачна, у крывяносныя сасуды, поласць плеўры, суставаў, спіннамазгавы канал і інш. І. дасягаецца больш хуткае і эфектыўнае дзеянне лякарстваў, іх дакладная дазіроўка.

т. 7, с. 257

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

dawkowanie

н. дазіроўка

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

dozowanie

н. дазіроўка

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)