дагаджа́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. дагаджа́нне
Р. дагаджа́ння
Д. дагаджа́нню
В. дагаджа́нне
Т. дагаджа́ннем
М. дагаджа́нні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

дагаджа́нне ср. уго́дничество; уго́дничание, угожде́ние; услу́живание

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

дагаджа́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. дагаджаць — дагадзіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дагаджа́нне н. Díenstfertigkeit f -; Servilität [-vi-] f -, Liebedieneréi f - (нізкапаклонства); Schmeicheléi f - (падлізванне)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

Ла́джанне ’папраўлянне’, ’дагаджанне’ (Юрч. Вытв.). Да лад, ладзіць (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

dogadzanie

н. дагаджанне, нараўленне

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

угожде́ние дагаджа́нне, -ння ср., нараўле́нне, -ння ср.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

обха́живание

1. абхо́джванне, -ння ср.;

2. дагаджа́нне, -ння ср.; угаво́рванне, -ння ср.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Schmeicheléi f -, -en

1) ліслі́васць, падлі́зніцтва, дагаджа́нне;

j-m ~en ságen ліслі́віць каму́-н.

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

уго́дничество удыга́нне, -ння ср.; (угождение) дагаджа́нне, -ння ср., нараўле́нне, -ння ср.; (подольщение) падла́шчванне, -ння ср.; (подлизывание) падлі́званне, -ння ср.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)