дава́жка, -і, ДМ -жцы, мн. -і, -жак, ж.

Дабаўка да таго, што ўзважваецца, калі ў ім не хапае вагі.

Сыр з даважкай.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

дава́жка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. дава́жка дава́жкі
Р. дава́жкі дава́жак
Д. дава́жцы дава́жкам
В. дава́жку дава́жкі
Т. дава́жкай
дава́жкаю		 дава́жкамі
М. дава́жцы дава́жках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

дава́жка ж. дове́сок м., приве́сок м.

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

дава́жка, ‑і, ДМ ‑жцы; Р мн. ‑жак; ж.

Дабаўка, якую кладуць пры ўзважванні да тавару, калі ў ім не хапае вагі. Юнак падняў даважку і смяецца: — Такой бяды! Акраец з рук упаў... Прануза.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дава́жванне н., дава́жка ж. Zúgabe f -, -n; hinzúgewogenes Stück bis zur Erréichung des erfórderlichen Gewíchts

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

дове́сок м. дава́жка, -кі ж.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Ballást m -(e)s бала́ст; непатрэ́бная дава́жка

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

приве́сок м., разг.

1. (довесок) дава́жка, -кі ж.;

2. (лишнее, ненужное добавление к чему-л.) лі́шні дада́так.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Ánhängsel n -s, -

1) дада́так; дава́жка

2) фам. сям’я́, дзе́ці

3) біру́лька

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Zúgabe f -, -n

1) прыда́ча; даве́сак дава́жка

2) прэ́мія, (бяспла́тны) дада́так

3) выступле́нне (арты́ста) на біс

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)