дабрадзе́йны, -ая, -ае.

Гатовы дапамагчы іншым; дабрачынны.

Дабрадзейныя людзі.

|| наз. дабрадзе́йнасць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

дабрадзе́йны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. дабрадзе́йны дабрадзе́йная дабрадзе́йнае дабрадзе́йныя
Р. дабрадзе́йнага дабрадзе́йнай
дабрадзе́йнае
дабрадзе́йнага дабрадзе́йных
Д. дабрадзе́йнаму дабрадзе́йнай дабрадзе́йнаму дабрадзе́йным
В. дабрадзе́йны (неадуш.)
дабрадзе́йнага (адуш.)
дабрадзе́йную дабрадзе́йнае дабрадзе́йныя (неадуш.)
дабрадзе́йных (адуш.)
Т. дабрадзе́йным дабрадзе́йнай
дабрадзе́йнаю
дабрадзе́йным дабрадзе́йнымі
М. дабрадзе́йным дабрадзе́йнай дабрадзе́йным дабрадзе́йных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

дабрадзе́йны доброде́тельный

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

дабрадзе́йны, ‑ая, ‑ае.

Які характарызуецца дабрадзейнасцю; дабрачынны. Дабрадзейная жанчына. Дабрадзейны ўчынак.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дабрадзе́йны whltätig

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

доброде́тельный дабрачы́нны, дабрадзе́йны.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

благоде́тельный дабрадзе́йны; (благотворный) дабратво́рны;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

дабрачы́нны, ‑ая, ‑ае.

Тое, што і дабрадзейны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дабра... (гл. добра...).

Першая састаўная частка складаных слоў, якая ўжыв. замест «добра...», калі націск у другой частцы падае на першы склад, напр.: дабрадзейны, дабрадушны, дабратворны.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

beneficent [bɪˈnefisnt] adj. fml дабрачы́нны, дабрадзе́йны, міласэ́рны

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)