гіпнаты́чны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. гіпнаты́чны гіпнаты́чная гіпнаты́чнае гіпнаты́чныя
Р. гіпнаты́чнага гіпнаты́чнай
гіпнаты́чнае		 гіпнаты́чнага гіпнаты́чных
Д. гіпнаты́чнаму гіпнаты́чнай гіпнаты́чнаму гіпнаты́чным
В. гіпнаты́чны (неадуш.)
гіпнаты́чнага (адуш.)		 гіпнаты́чную гіпнаты́чнае гіпнаты́чныя (неадуш.)
гіпнаты́чных (адуш.)
Т. гіпнаты́чным гіпнаты́чнай
гіпнаты́чнаю		 гіпнаты́чным гіпнаты́чнымі
М. гіпнаты́чным гіпнаты́чнай гіпнаты́чным гіпнаты́чных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

гіпнаты́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. гіпнаты́чны гіпнаты́чная гіпнаты́чнае гіпнаты́чныя
Р. гіпнаты́чнага гіпнаты́чнай
гіпнаты́чнае		 гіпнаты́чнага гіпнаты́чных
Д. гіпнаты́чнаму гіпнаты́чнай гіпнаты́чнаму гіпнаты́чным
В. гіпнаты́чны (неадуш.)
гіпнаты́чнага (адуш.)		 гіпнаты́чную гіпнаты́чнае гіпнаты́чныя (неадуш.)
гіпнаты́чных (адуш.)
Т. гіпнаты́чным гіпнаты́чнай
гіпнаты́чнаю		 гіпнаты́чным гіпнаты́чнымі
М. гіпнаты́чным гіпнаты́чнай гіпнаты́чным гіпнаты́чных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

гіпнаты́чны гипноти́ческий

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

гіпнаты́чны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да гіпнозу, гіпнатызму. Гіпнатычны сон. // перан. Здольны моцна ўздзейнічаць на каго‑н. Гіпнатычная сіла музыкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

гіпнаты́чны hypnótisch, Hypnóse-

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

гіпнаты́чны

(гр. hypnotikos)

1) які мае адносіны да гіпнозу (напр. г. сон);

2) перан. здольны моцна ўздзейнічаць на каго-н. (напр. г-ая сіла музыкі).

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

гіпнаты́зм, -у, м.

1. Сукупнасць з’яў, якія ўзнікаюць пры гіпнозе.

2. перан. Здольнасць уздзейнічаць на каго-н.

|| прым. гіпнаты́чны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

гіпно́з, -у, м.

Асаблівы стан частковага, няпоўнага сну, які выклікаецца ўнушэннем, а таксама сам спосаб такога ўнушэння.

Быць у стане гіпнозу.

Лячыць гіпнозам.

|| прым. гіпнаты́чны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

гипноти́ческий гіпнаты́чны.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

АЎТАГІПНО́З (ад аўта... + гіпноз),

гіпнатычны стан (гл. Гіпноз), выкліканы самаўнушэннем, у процілегласць гетэрагіпнозу, выкліканаму ўздзеяннем інш. чалавека; адзін з прыёмаў у аўтагеннай трэніроўцы. Мэтанакіраванае ўвядзенне самога сябе ў гіпнатычны стан дасягаецца пэўнымі прыёмамі. Схільнасць да аўтагіпнозу залежыць ад фіз. і эмацыянальнага стану, асобасных асаблівасцяў, здольнасці да самакіравання фізіял. і псіхічнымі функцыямі.

т. 2, с. 109

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)