Гу́тары

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Гу́тары
Р. Гу́тараў
Д. Гу́тарам
В. Гу́тары
Т. Гу́тарамі
М. Гу́тарах

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Гутары Т. В. 4/97; 5/475

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

гу́тарыць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. гу́тару гу́тарым
2-я ас. гу́тарыш гу́тарыце
3-я ас. гу́тарыць гу́тараць
Прошлы час
м. гу́тарыў гу́тарылі
ж. гу́тарыла
н. гу́тарыла
Загадны лад
2-я ас. гу́тары гу́тарыце
Дзеепрыслоўе
цяп. час гу́тарачы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Хело Леа, гл. Гутары Т. В.

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)