Гусі́нцы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Гусі́нцы
Р. Гусі́нцаў
Д. Гусі́нцам
В. Гусі́нцы
Т. Гусі́нцамі
М. Гусі́нцах

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

гусі́нец

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. гусі́нец гусі́нцы
Р. гусі́нца гусі́нцаў
Д. гусі́нцу гусі́нцам
В. гусі́нец гусі́нцы
Т. гусі́нцам гусі́нцамі
М. гусі́нцы гусі́нцах

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)