густава́ты

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. густава́ты густава́тая густава́тае густава́тыя
Р. густава́тага густава́тай
густава́тае		 густава́тага густава́тых
Д. густава́таму густава́тай густава́таму густава́тым
В. густава́ты (неадуш.)
густава́тага (адуш.)		 густава́тую густава́тае густава́тыя (неадуш.)
густава́тых (адуш.)
Т. густава́тым густава́тай
густава́таю		 густава́тым густава́тымі
М. густава́тым густава́тай густава́тым густава́тых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

густава́ты густова́тый

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

густава́ты, ‑ая, ‑ае.

Трохі гусцейшы, чым трэба. Густаваты раствор.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

густова́тый густава́ты.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

загусты́, ‑ая, ‑ое.

Разм. Густаваты, гусцейшы, чым трэба.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Заґэнсты ’густаваты’ (Сл. паўн.-зах.). З польск. zagęsty ’тс’ (< za ’надта’ + gęsty//густы, гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)