гуртко́вы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. гуртко́вы гуртко́вая гуртко́вае гуртко́выя
Р. гуртко́вага гуртко́вай
гуртко́вае		 гуртко́вага гуртко́вых
Д. гуртко́ваму гуртко́вай гуртко́ваму гуртко́вым
В. гуртко́вы (неадуш.)
гуртко́вага (адуш.)		 гуртко́вую гуртко́вае гуртко́выя (неадуш.)
гуртко́вых (адуш.)
Т. гуртко́вым гуртко́вай
гуртко́ваю		 гуртко́вым гуртко́вымі
М. гуртко́вым гуртко́вай гуртко́вым гуртко́вых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

гуртко́вы кружково́й;

~выя заня́ткі — кружковы́е заня́тия

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

гуртко́вы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да гуртка (у 2, 3 знач.). Гуртковыя заняткі. Гуртковая работа.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

гуртко́вы Zírkel-

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

гурто́к, -тка́, мн. -ткі́, -тко́ў, м.

1. гл. гурт.

2. Група людзей з агульнымі інтарэсамі, якія аб’ядналіся для сумеснай дзейнасці, сумесных заняткаў.

Драматычны г.

|| прым. гуртко́вы, -ая, -ае (да 2 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

кружко́вый гуртко́вы;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)