грабе́льніца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
грабе́льніца |
грабе́льніцы |
| Р. |
грабе́льніцы |
грабе́льніц |
| Д. |
грабе́льніцы |
грабе́льніцам |
| В. |
грабе́льніцу |
грабе́льніц |
| Т. |
грабе́льніцай
грабе́льніцаю |
грабе́льніцамі |
| М. |
грабе́льніцы |
грабе́льніцах |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
грабе́льніца, ‑ы, ж.
Жан. да грабельнік.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
haymaker
[ˈheɪ,meɪkər]
n.
1) грабе́льнік -а, грабе́ц -ца́ m., грабе́льніца f.
2) сенаразьбіва́лка f. (машы́на)
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)