го́ншчыцкі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. го́ншчыцкі го́ншчыцкая го́ншчыцкае го́ншчыцкія
Р. го́ншчыцкага го́ншчыцкай
го́ншчыцкае		 го́ншчыцкага го́ншчыцкіх
Д. го́ншчыцкаму го́ншчыцкай го́ншчыцкаму го́ншчыцкім
В. го́ншчыцкі
го́ншчыцкага		 го́ншчыцкую го́ншчыцкае го́ншчыцкія
го́ншчыцкіх
Т. го́ншчыцкім го́ншчыцкай
го́ншчыцкаю		 го́ншчыцкім го́ншчыцкімі
М. го́ншчыцкім го́ншчыцкай го́ншчыцкім го́ншчыцкіх

Крыніцы: tsblm1996.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

го́ншчык, -а, мн. -і, -аў, м.

Удзельнік спартыўных гонак.

|| ж. го́ншчыца, -ы, мн. -ы, -чыц.

|| прым. го́ншчыцкі, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)