гмі́нны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. гмі́нны гмі́нная гмі́ннае гмі́нныя
Р. гмі́ннага гмі́ннай
гмі́ннае		 гмі́ннага гмі́нных
Д. гмі́ннаму гмі́ннай гмі́ннаму гмі́нным
В. гмі́нны (неадуш.)
гмі́ннага (адуш.)		 гмі́нную гмі́ннае гмі́нныя (неадуш.)
гмі́нных (адуш.)
Т. гмі́нным гмі́ннай
гмі́ннаю		 гмі́нным гмі́ннымі
М. гмі́нным гмі́ннай гмі́нным гмі́нных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

гмі́нны гми́нный

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

гмі́нны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да гміны. Гмінны пісар.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Гмінны савет 3/522

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

гми́нный гмі́нны.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

gm.

1. = gmina — гміна;

2. = gminny — гмінны

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

gminny

1. гмінны; валасны;

2. абшчынны;

3. грубы; вульгарны; простанародны

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)