гене́тык, -а, мн. -і, -аў, м.

Спецыяліст у галіне генетыкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

гене́тык

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. гене́тык гене́тыкі
Р. гене́тыка гене́тыкаў
Д. гене́тыку гене́тыкам
В. гене́тыка гене́тыкаў
Т. гене́тыкам гене́тыкамі
М. гене́тыку гене́тыках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

гене́тык м. гене́тик

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

гене́тык, ‑а, м.

Спецыяліст у галіне генетыкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

гене́тык м. Genétiker m -s, -

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

гене́тык

(ад генетыка)

спецыяліст у галіне генетыкі.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

гене́тик гене́тык, -ка м.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Вайнберг В. (генетык) 8/96

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

Хардзі Г. (генетык) 8/96

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

Фролов И. Т. (генетык) 10/7

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)