геапаліты́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. геапаліты́чны геапаліты́чная геапаліты́чнае геапаліты́чныя
Р. геапаліты́чнага геапаліты́чнай
геапаліты́чнае		 геапаліты́чнага геапаліты́чных
Д. геапаліты́чнаму геапаліты́чнай геапаліты́чнаму геапаліты́чным
В. геапаліты́чны (неадуш.)
геапаліты́чнага (адуш.)		 геапаліты́чную геапаліты́чнае геапаліты́чныя (неадуш.)
геапаліты́чных (адуш.)
Т. геапаліты́чным геапаліты́чнай
геапаліты́чнаю		 геапаліты́чным геапаліты́чнымі
М. геапаліты́чным геапаліты́чнай геапаліты́чным геапаліты́чных

Крыніцы: piskunou2012, sbm2012, tsblm1996.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

геапалі́тыка, -і, ДМ -тыцы, ж.

Палітычная канцэпцыя, згодна з якой знешняя палітыка дзяржавы вызначаецца пераважна геаграфічнымі фактарамі, становішчам краіны, а таксама сама́ знешняя палітыка, што абапіраецца на такую канцэпцыю.

|| прым. геапаліты́чны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)