Гаро́хавішчы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Гаро́хавішчы
Р. Гаро́хавішч
Гаро́хавішчаў
Д. Гаро́хавішчам
В. Гаро́хавішчы
Т. Гаро́хавішчамі
М. Гаро́хавішчах

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Гарохавішчы (в.) 1/216, 225 (к.); 3/366; 11/40

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

Гаро́хавішча

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Гаро́хавішча
Р. Гаро́хавішча
Д. Гаро́хавішчу
В. Гаро́хавішча
Т. Гаро́хавішчам
М. Гаро́хавішчы

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

гаро́хавішча

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. гаро́хавішча
Р. гаро́хавішча
Д. гаро́хавішчу
В. гаро́хавішча
Т. гаро́хавішчам
М. гаро́хавішчы

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)