гамела́н
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
гамела́н |
гамела́ны |
| Р. |
гамела́на |
гамела́наў |
| Д. |
гамела́ну |
гамела́нам |
| В. |
гамела́н |
гамела́ны |
| Т. |
гамела́нам |
гамела́намі |
| М. |
гамела́не |
гамела́нах |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
гамела́н
(ад яв. gamel = стукаць)
інданезійскі нацыянальны аркестр.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)