Галіновая статыстыка 3/308; 10/60

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

галіно́вы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да пэўнай галіны, ахоплівае асобную галіну. Галіновы навукова-даследчы інстытут. Галіновая канферэнцыя.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

галіно́вы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. галіно́вы галіно́вая галіно́вае галіно́выя
Р. галіно́вага галіно́вай
галіно́вае
галіно́вага галіно́вых
Д. галіно́ваму галіно́вай галіно́ваму галіно́вым
В. галіно́вы (неадуш.)
галіно́вага (адуш.)
галіно́вую галіно́вае галіно́выя (неадуш.)
галіно́вых (адуш.)
Т. галіно́вым галіно́вай
галіно́ваю
галіно́вым галіно́вымі
М. галіно́вым галіно́вай галіно́вым галіно́вых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

тэрытарыя́льна-галіно́вы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. тэрытарыя́льна-галіно́вы тэрытарыя́льна-галіно́вая тэрытарыя́льна-галіно́вае тэрытарыя́льна-галіно́выя
Р. тэрытарыя́льна-галіно́вага тэрытарыя́льна-галіно́вай
тэрытарыя́льна-галіно́вае
тэрытарыя́льна-галіно́вага тэрытарыя́льна-галіно́вых
Д. тэрытарыя́льна-галіно́ваму тэрытарыя́льна-галіно́вай тэрытарыя́льна-галіно́ваму тэрытарыя́льна-галіно́вым
В. тэрытарыя́льна-галіно́вы (неадуш.)
тэрытарыя́льна-галіно́вага (адуш.)
тэрытарыя́льна-галіно́вую тэрытарыя́льна-галіно́вае тэрытарыя́льна-галіно́выя (неадуш.)
тэрытарыя́льна-галіно́вых (адуш.)
Т. тэрытарыя́льна-галіно́вым тэрытарыя́льна-галіно́вай
тэрытарыя́льна-галіно́ваю
тэрытарыя́льна-галіно́вым тэрытарыя́льна-галіно́вымі
М. тэрытарыя́льна-галіно́вым тэрытарыя́льна-галіно́вай тэрытарыя́льна-галіно́вым тэрытарыя́льна-галіно́вых

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

прабле́мна-галіно́вы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прабле́мна-галіно́вы прабле́мна-галіно́вая прабле́мна-галіно́вае прабле́мна-галіно́выя
Р. прабле́мна-галіно́вага прабле́мна-галіно́вай
прабле́мна-галіно́вае
прабле́мна-галіно́вага прабле́мна-галіно́вых
Д. прабле́мна-галіно́ваму прабле́мна-галіно́вай прабле́мна-галіно́ваму прабле́мна-галіно́вым
В. прабле́мна-галіно́вы (неадуш.)
прабле́мна-галіно́вага (адуш.)
прабле́мна-галіно́вую прабле́мна-галіно́вае прабле́мна-галіно́выя (неадуш.)
прабле́мна-галіно́вых (адуш.)
Т. прабле́мна-галіно́вым прабле́мна-галіно́вай
прабле́мна-галіно́ваю
прабле́мна-галіно́вым прабле́мна-галіно́вымі
М. прабле́мна-галіно́вым прабле́мна-галіно́вай прабле́мна-галіно́вым прабле́мна-галіно́вых

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

КАДЫФІКА́ЦЫЯ (лац. codificatio) заканадаўства, форма сістэматызацыі заканадаўства, якая заключаецца ў стварэнні новага зводнага кадыфікацыйнага акта на аснове перапрацоўкі дзеючых норм, выключэння з іх супярэчнасцей і недахопаў, адмены неэфектыўных і ўстарэлых норм. У выніку замест вял. колькасці юрыд. нарматыўных дакументаў ствараецца адзіны зводны акт, чым дасягаецца большая дакладнасць і эфектыўнасць у прававым рэгуляванні. К. можа быць усеагульная (пераглядаецца ўсё заканадаўства дзяржавы), галіновая (перапрацоўваюцца нормы пэўнай галіны заканадаўства), спецыяльная (пераглядаюцца нормы якога-н. прававога інстытута). Гл. таксама Кодэкс, Інкарпарацыя.

т. 7, с. 407

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

ГАЛКО́ (Іван Кірылавіч) (н. 11.8.1935, в. Палянка Бранскай вобл., Расія),

бел. філосаф. Д-р філас. н. (1982), праф. (1983). Скончыў Брэсцкі пед. ін-т (1965). Быў на камсамольскай і парт. рабоце, выкладаў у ВНУ Брэста і Мінска. З 1992 праф. Бел. недзяржаўнага ін-та правазнаўства. Даследуе тэарэтыка-метадалагічныя праблемы сац. планавання, сацыялогіі асобы, працы і права. Аўтар навуч. дапаможніка «Сацыялогія; Сацыялогія права як галіновая сацыялагічная тэорыя» (1992, разам з В.​А.​Уладзіміравым).

Тв.:

Роль труда и искусства в формировании духовного облика строителя коммунизма. Мн., 1971;

Человеческий фактор в сельскохозяйственном производстве. Мн., 1988.

т. 4, с. 466

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

«МЕДИЦИ́НСКИЙ ВЕ́СТНИК»,

што тыднёвая галіновая газета. Выходзіць з вер. 1991 у Мінску на рус. мове (асобныя публікацыі — на бел. мове). Заснавальнікі: Мін-ва аховы здароўя Рэспублікі Беларусь, БРК прафсаюза работнікаў аховы здароўя і калектыў рэдакцыі. Асвятляе тэарэт. і практычныя пытанні аховы здароўя, мед. навукі, дзейнасці лячэбна-прафілактычных, н.-д. і навуч. устаноў. Змяшчае матэрыялы пра стан, шляхі і перспектывы мед. абслугоўвання насельніцтва, пра дасягненні айч. і замежнай мед. навукі, тэарэт. і практычныя рэкамендацыі для захавання і паляпшэння здароўя чалавека. Мае рубрыкі «Доктар тлумачыць, папярэджвае, рэкамендуе», «У дапамогу доктару-практыку», «Вы прасілі расказаць», «Дапамажы сабе сам» і інш.

т. 10, с. 250

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

«АРХЕАЛО́ГІЯ І НУМІЗМА́ТЫКА БЕЛАРУ́СІ»,

аднатомная галіновая энцыклапедыя. Падрыхтавана і выдадзена выд-вам «Беларуская Энцыклапедыя» ў 1993. У сістэматызаваным выглядзе і алфавітным парадку ў ёй падаюцца звесткі па гісторыі бел. археал. і нумізматычнай навукі. Аб’екты апісання — выяўленыя на працягу апошніх 250 гадоў археолагамі розных краін помнікі матэрыяльнай культуры далёкіх продкаў беларусаў, усе манеты і боны, што хадзілі на тэр. Беларусі. Уключае аглядныя нарысы па бел. археалогіі і нумізматыцы і больш за 2,3 тыс. энцыклапедычных артыкулаў; спіс л-ры (1756 назваў) на бел., рус., англ., польскай, ням., італьян., літ., чэшскай, швед. і інш. мовах. Артыкулы ілюстраваны здымкамі, картамі, планамі, схемамі.

В.​К.​Шчэрбін.

Энцыклапедыя «Археалогія і нумізматыка Беларусі». Вокладка.

т. 1, с. 523

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

ІНДУСТРЫЯ́ЛЬНА-ПЕДАГАГІ́ЧНЫЯ НАВУЧА́ЛЬНЫЯ ЎСТАНО́ВЫ,

галіновая група вышэйшых і сярэдніх спец. навуч. устаноў, якія рыхтуюць выкладчыкаў для сістэмы прафес.-тэхн. адукацыі, а таксама для прац. і прафес. падрыхтоўкі вучняў агульнаадук. школ. Першая ВНУ у гэтай групе — Маскоўскі індустр.-пед. ін-т (1923—43). У 1930—33 індустр.-пед. ін-ты ўтвораны ў інш. гарадах. З 1943 сярэднюю спец. адукацыю па гэтым профілі даюць індустр.-пед. тэхнікумы. У Беларусі створаны індустр.-пед. тэхнікумы ў Мінску (з 1947), Пінску (1955), Віцебску (1969), якія 1.9.1996 пераўтвораны ў навуч. ўстановы павышанага тыпу — індустр.пед. каледжы (гл. Віцебскі індустрыяльна-педагагічны тэхнікум, Мінскі індустрыяльна-педагагічны каледж, Пінскі індустрыяльна-педагагічны каледж).

т. 7, с. 238

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)