гало́ўчаты

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. гало́ўчаты гало́ўчатая гало́ўчатае гало́ўчатыя
Р. гало́ўчатага гало́ўчатай
гало́ўчатае		 гало́ўчатага гало́ўчатых
Д. гало́ўчатаму гало́ўчатай гало́ўчатаму гало́ўчатым
В. гало́ўчаты (неадуш.)
гало́ўчатага (адуш.)		 гало́ўчатую гало́ўчатае гало́ўчатыя (неадуш.)
гало́ўчатых (адуш.)
Т. гало́ўчатым гало́ўчатай
гало́ўчатаю		 гало́ўчатым гало́ўчатымі
М. гало́ўчатым гало́ўчатай гало́ўчатым гало́ўчатых

Крыніцы: piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

гало́ўчаты, ‑ая, ‑ае.

Які мае галоўку, з галоўкай (у 2 знач.). Галоўчаты лён.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

МУ́КАР, мукор (Mucor),

род зігаміцэтавых грыбоў сям. мукаравых. Больш за 100 відаў. Пашыраны ўсюды. Трапляюцца ў верхнім слоі глебы. На Беларусі найб. вядомыя М.: свінцова-шэры (M. plumbus), галоўчаты (M. mucedo), зімуючы (M. hiemalis), раманіянавы (M. ramannianus), шэра-вохрысты (M. griseoochraceus). Развіваюцца на раслінных рэштках, харч. прадуктах, выклікаюць цвіль кармоў, пладоў і караняплодаў пры захоўванні.

Міцэлій бясколерны, галінасты, расце ўнутры і на паверхні субстрату, пераважна няклетачны, часам распадаецца на асобныя клеткі, здольныя да пачкавання. Спарангіі круглаватыя, у выглядзе галовак са шматлікімі спорамі. Некат. віды выкарыстоўваюць як закваску («кітайскія дрожджы») для атрымання зброджаных харч. прадуктаў («соевы сыр»), спірту з бульбы і інш. Культура М. раманіянавага дае антыбіётык раміцын, некат. віды выклікаюць захворванні (мукарамікозы) чалавека і с.-г. жывёл.

С.​І.​Бельская.

т. 11, с. 20

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)