Галаўні́нцы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Галаўні́нцы
Р. Галаўні́нцаў
Д. Галаўні́нцам
В. Галаўні́нцы
Т. Галаўні́нцамі
М. Галаўні́нцах

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Галаўнінцы (в.) 3/304; 6/485 (к.)

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)