Verbum

анлайнавы слоўнік

ВІХРО́Ў (Віктар Яўграфавіч) (23.3.1912, г. Сярдобск, Расія — 13.7.1972),

бел. вучоны ў галіне драўніназнаўства. Д-р с.-г. н. (1952), праф. (1957). Засл. дз. нав. Беларусі (1972). Скончыў Архангельскі лесатэхн. ін-т (1933). З 1954 у Бел. лесатэхн. ін-це, з 1960 рэктар Бел. тэхнал. ін-та. Навук. працы па экалагічнай і тэхн. анатоміі, сістэматыцы драўніны, дэндрахраналогіі і дэндракліматалогіі, мадыфікацыі драўніны сінт. палімерамі.

Тв.:

Технические свойства древесины в связи с типами леса. Мн., 1963 (разам з А.К.Лабасёнкам);

Модифицированная древесина и перспективы ее использования. Мн., 1966 (у сааўт.).

т. 4, с. 207

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

Віхроў В. Я, 1/320; 2/255; 3/108; 4/274; 12/475

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

віхо́р

‘узнятая ўверх пасма валасоў’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

	адз.	мн.
Н.	віхо́р	віхры́
Р.	віхра́	віхро́ў
Д.	віхру́	віхра́м
В.	віхо́р	віхры́
Т.	віхро́м	віхра́мі
М.	віхры́	віхра́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ба́фтынг

(англ. buffeting)

трасенне самалёта пры аднясенні паветраных віхроў ад крыла на хваставое апярэнне.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

ба́фтынг

(англ. buffeting)

трасенне самалёта пры аднясенні паветраных віхроў ад крыла на хваставое апярэнне.

Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)

О́НСАГЕР ((Onsager) Ларс) (27.11.1903, Осла — 5.10.1976),

амерыканскі фізік і фізікахімік, адзін са стваральнікаў тэрмадынамікі нераўнаважных працэсаў. Чл. Нац. АН ЗША (1947), Амер. акадэміі навук і мастацтваў (1953). Скончыў Нарв. вышэйшую тэхн. школу ў Тронхейме (1925). З 1928 у ЗША. З 1933 у Іельскім ун-це (з 1945 праф.), з 1972 ва ун-це Маямі. Навук. працы па тэорыі нераўнаважных працэсаў, тэорыі электралітаў, тэорыі фазавых пераходаў, дынаміцы квантавых вадкасцей. Вывеў ураўн. залежнасці электраправоднасці раствораў ад іх канцэнтрацыі (1926; ураўн. О.). Адкрыў прынцып сіметрыі кінетычных каэф. і вывеў суадносіны ўзаемнасці (гл. Онсагера тэарэма). Распрацаваў тэорыю тэрмадынамічных уласцівасцей плоскай крышт. рашоткі. Прапанаваў тэорыю квантавых віхроў у звышцякучым геліі (1949). Залаты медаль імя Б.Румфарда (1953), медаль імя Х.Лорэнца (1958). Нобелеўская прэмія 1968.

М.М.Касцюковіч.

т. 11, с. 437

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

АНАТО́МІЯ РАСЛІ́Н,

раздзел батанікі, які вывучае ўнутр. будову органаў і тканак раслін.

Узнікненне і развіццё анатоміі раслін звязана з вынаходствам мікраскопа і працамі італьян. біёлага М.Мальпігі і англ. батаніка Н.Гру (мікраскапічнае вывучэнне раслінных аб’ектаў; 2-я пал. 17 ст.), стварэннем клетачнай тэорыі (ням. біёлаг Т.Шван, 1839), даследаваннем раслінных тканак, клетак і іх арганоідаў (2-я пал. 19 — пач. 20 ст.) паралельна з вывучэннем іх росту, развіцця і дыферэнцыроўкі ў працэсе антагенезу (гл. Фізіялогія раслін). Значную ролю ў развіцці анатоміі раслін адыгралі працы рус. батанікаў І.В.Баранецкага, С.П.Костычава, В.Р.Заленскага, В.Ф.Раздорскага, В.Р.Аляксандрава, В.М.Радкевіч, А.А.Яцэнка-Хмялеўскага, В.К.Васілеўскай, М.Ф.Данілавай і інш.

На Беларусі анатомія раслін развіваецца з 1930-х г. (К.Г.Рэнард, А.Л.Новікаў, С.У.Калішэвіч). Навук.-даследчая работа вядзецца ў БДУ, ін-тах біял. аддзялення АН Беларусі, Бел. с.-г. акадэміі, Гомельскім і Бел. тэхнал. ун-тах і інш. У 1954—66 выкананы работы па экалагічнай, параўнальнай і тэхн. анатоміі раслін (В.Я.Віхроў, Р.Ц.Пратасевіч, А.С.Самцоў). Вывучаецца зменлівасць анат. будовы дзікарослых і культурных раслін пад уплывам генет. і фізіял. фактараў, а таксама дрэвавых раслін пад уплывам экалагічных умоў, вырашаюцца пытанні палягання с.-г. культур (Н.С.Суднік, А.В.Пятрэнка, Пратасевіч, Т.Ф.Дзяругіна, Г.А.Новікава, А.Р.Тэн, А.І.Аляксеева, Н.С.Кісялёва і інш.). Даныя анатоміі раслін выкарыстоўваюць у аграноміі, тэхніцы, гісторыі культуры, археалогіі, прам-сці (харч., мэблевай, фармацэўтычнай, цэлюлозна-папяровай і інш.). Істотнае развіццё атрымліваюць эвалюцыйны і экалагічны кірункі вывучэння анатоміі раслін.

Літ.:

Киселева Н.С. Анатомия и морфология растений. 2 изд. Мн., 1976;

Эзау К. Анатомия семенных растений: Пер. с англ. Кн. 1—2. М., 1980.

т. 1, с. 341

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

ЗАСЛУ́ЖАНЫ ДЗЕ́ЯЧ НАВУ́КІ РЭСПУ́БЛІКІ БЕЛАРУ́СЬ,

ганаровае званне, якое прысвойваецца выдатным вучоным, якія маюць вучоную ступень д-р н., за заслугі ў распрацоўцы прыярытэтных кірункаў навукі і тэхнікі, стварэнні навук. школ, выхаванні і падрыхтоўцы навук. кадраў. Уведзена законам ад 13.4.1995, прысвойваецца Прэзідэнтам Рэспублікі Беларусь. З 1940 існавала званне засл. дз. нав. БССР, якое прысвойвалася Прэзідыумам Вярх. Савета БССР.

Заслужаныя дзеячы навукі Рэспублікі Беларусь

1938. М.Л.Выдрын, У.В.Марзон, С.М.Мялкіх, М.М.Нікольскі, У.В.Шкатэлаў.

1939. Ю.М.Іргер, Я.В.Корчыц, В.А.Лявонаў, Л.Я.Сітэрман, І.Т.Цітоў.

1940. Ю.А.Вейс, А.К.Кедраў-Зіхман, Х.Л.Маршак, М.Н.Шапіра.

1944. Ц.М.Годнеў, А.Р.Жэбрак, В.М.Лубяка, М.Е.Макушок, К.М.Міцкевіч (Я.Колас), Л.М.Ніканаў, У.М.Перцаў, А.Я.Пракапчук.

1946. Б.І.Трусевіч.

1948. У.В.Бабук, Ф.А.Яхімовіч.

1949. Х.С.Гарагляд, І.Я.Дземідзенка, К.М.Караткоў, П.П.Рагавой, М.Ф.Ярмоленка.

1951. М.І.Жыркевіч, І.С.Лупіновіч.

1956. І.Ф.Гаркуша, В.К.Захараў, В.І.Пераход.

1958. Л.С.Персіянінаў, М.К.Юскавец.

1961. С.І.Цішкоў.

1964. Т.В.Бірыч, Д.А.Маркаў, П.М.Маслаў, І.Дз.Мішэнія.

1965. Р.Т.Вільдфлуш, М.А.Дарожкін, С.С.Захараў, І.М.Курбатаў, А.І.Новік, М.С.Савіцкі.

1966. М.У.Вінаградаў, Г.Х.Даўгяла, В.А.Маркс, Г.А.Мядзведзева, І.М.Старавойтаў.

1967. А.Дз.Адэнскі (Пінчук), І.А.Булыгін, В.Ф.Купрэвіч, У.П.Лемеш, К.І.Лукашоў, М.Дз.Мухін, М.Дз.Несцяровіч, А.Н.Сеўчанка, Б.М.Сосіна-Ізраіцель, Б.І.Сцяпанаў, Э.П.Сюбарава, М.П.Яругін.

1968. І.Б.Аляшкевіч, Ю.В.Гулькевіч, У.І.Крылоў, А.Л.Міхельсон, А.Р.Мядзведзеў, В.І.Пансевіч-Каляда, П.Я.Пракопаў, В.Ф.Пятроў, С.Г.Скарапанаў, І.М.Сяржанін, Ф.І.Фёдараў, С.А.Чуніхін, В.І.Шэмпель, І.Д.Юркевіч.

1971. П.В.Астапеня, А.Ю.Бранавіцкі, М.Г.Булахаў, Л.В.Валадзько, Д.М.Голуб, М.А.Жыдовіч, В.А.Іванова, І.М.Лушчыцкі, У.М.Сікорскі.

1972. І.П.Антонаў, В.Я.Віхроў, М.М.Ганчарык, Г.І.Гарэцкі, М.У.Дзямбінскі, І.М.Качура, І.Р.Некрашэвіч, М.М.Паўлючэнка, М.У.Смольскі, Г.К.Татур, М.В.Турбін, М.Я.Шкляр, Ф.М.Янкоўскі, М М.Янчур.

1973. П.І.Альсмік, М.І.Афонін, В.М.Зубец, П.Ф.Ракіцкі, К.М.Сонцаў.

1974. В.В.Барысенка, У.М.Велічэнка, М.С.Жакаў, А.І.Івіцкі, Т.Н.Кулакоўская, Ф.П.Майсеенка, Р.С.Мастыка, А.Ф.Печкуроў.

1975. П.У.Броўка, С.Н.Іваноў, М.М.Ламака, П.Дз.Пузікаў, Дз.А.Супруненка, А.Л.Сямёнаў, Л.С.Чаркасава, К.І.Шабуня.

1976. У.В.Анічэнка, Л.І.Багдановіч, А.А.Ключароў, В.В.Свірыдаў.

1977. М.М.Грынчык, І.С.Краўчанка, М.Р.Ларчанка, Дз.В.Палешка, С.А.Самцэвіч, В.І.Сцяпанаў, А.У.Шот.

1978. Ю.М.Астроўскі, К.К.Атраховіч (Кандрат Крапіва), М.В.Бірыла, Б.Б.Бойка, Б.В.Бокуць, К.П.Буслаў, А.М.Ганчарэнка. Р.Г.Гарэцкі, З.А.Дзмітрыева. А.С.Дзмітрыеў, М.А.Ельяшэвіч, І.С.Жарыкаў, А.І.Жураўскі, У.С.Камароў, Ю.Ф.Мацкевіч, М.І.Міцкевіч, І.Я.Навуменка. У.А.Піліповіч, Ю.С.Пшыркоў, У.А.Радкевіч, І.Н.Рахцеенка, Я.А.Сідаровіч, Л.М.Сушчэня, Л.У.Хатылёва.

1979. Б.В.Ерафееў, Э.І.Злотнік, Г.М.Ліўшыц, Дз.А.Маслакоў, Р.П.Мацвяйкоў, Я.Б.Меве, Г.І.Новікаў, С.І.Пляшчанка. В.С.Шавялуха.

1980. Н.С.Гілевіч, А.С.Крук, Г.М.Лыч, А.С.Махнач, А.С.Мішараў, У.С.Раманаў, А.М.Рубінаў, А.М.Саржэўскі, Р.Л.Старобінец. М.Р.Суднік, В.Дз.Ткачоў, І.Ф.Харламаў, Л.М.Шнеерсон, В.П.Якушка.

1981. Т.П.Ільінская, В.А.Каваленка, Г.Ц.Кавалеўскі, М.Ф.Казлоў, Н.В.Каменская, А.В.Міроненка, Т.А.Раманава, І.Н.Усаў.

1982. Е.Л.Бондарава, Р.Габасаў, В.А.Мохарт, У.П.Платонаў, А.У.Руцкі, М.Р.Сачак, А.С.Цернавой, І.Р.Цішчанка, П.П.Шуба.

1983. А.А.Ахрэм, А.Г.Заўялкаў, М.В.Караблёў, В.М.Чачын.

1984. А.А.Кірпічэнка.

1985. Г.І.Сідарэнка, В.А.Скотнікаў.

1987. І.Р.Варановіч, А.І.Мурашка.

1988. З.П.Шульман.

1989. І.М.Ахвердаў, У.І.Новаш, Р.Л.Турэцкі.

1990. Г.І.Герасімовіч, М.В.Залашка, У.Г.Колб, Г.У.Кручынскі, Л.К.Лукша, В.У.Мартынаў, М.А.Слямнёў, А.Я.Супрун, Р.І.Тарануха, А.С.Фядосік.

1991. П.А.Віцязь, У.В.Гарбачоў, І.М.Грышын. А.П.Іваноў, Г.Дз.Карпенка, А.А.Крыўчык.

1992. М.І.Вараб’ёў, М.І.Жукаў, А.І.Кубарка, Ц.М.Пецольд, Дз.М.Худакормаў, А.І.Яршоў.

1994. М.А.Барысевіч, П.І.Лабко, В.І.Шабайлаў.

1995. П.А.Апанасевіч, Ю.Л.Максімаў, Л.Я.Супрун, В.С.Танаеў, М.Дз.Цяўлоўскі, А.С.Шайнян, Л.А.Шамяткоў, Г.Г.Шанько.

1996. Я.М.Бабосаў, У.Р.Барышэўскі, М.І.Дзямчук, А.І.Зелянкоў, А.І.Камяк, В.І.Семянкоў, У.С.Улашчык, С.У.Федаровіч, А.П.Хількевіч, М.І.Юрчук.

1997. Ф.В.Аляшкевіч, І.І.Антановіч.

т. 6, с. 553

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

гарэ́ць, ‑ру, ‑рыш, ‑рыць; незак.

1. Паддавацца дзеянню агню, знішчацца агнём. У печцы зырка гарэлі дубовыя дровы. Шамякін. Уперадзе каля станцыі гарэлі эшалоны. Мележ. // Паліцца (пра вогнішча і пад.). Гарыць піянерскі касцёр. □ Ля калёс гарэлі агні. Лынькоў.

2. Даваць, выпраменьваць святло, полымя; ярка свяціцца. І над усім — над горадам, над ракой, над бязмежнымі прасторамі зямлі гарэла, пералівалася зыркае ранішняе сонца. Лынькоў. Нешта сёння у Агаты Лямпа весела гарыць, А людзей дык поўна хата, — Так як дзверы зачыніць. Крапіва.

3. Траціць маёмасць з прычыны пажару, аказвацца ў становішчы пагарэльца. Вось дзед Хвядос пяць разоў гарэў ад маланкі, пяць разоў будаваўся. Бажко.

4. Разм. Быць моцна нагрэтым, гарачым. Ад лютай летняй спёкі Гарыць сухі пясок. Глебка. Пройдзеш круг — рукой не дакранешся да лемяхоў і нарогаў. Гарыць жалеза. Бялевіч.

5. Быць у гарачцы, у ліхаманкавым стане. Бацька ўсё гарэў, аж два тыдні не ўставаў з пасцелі. Сабаленка. // Ныць, пячы (пра натруджаныя, пашкоджаныя ўчасткі цела). На далонях пад вечар гараць мазалі. Бураўкін. Ужо сонца на поўдні, ужо ногі гараць і ныюць ад стомленасці, а нішто нідзе не прасвятляецца. Кулакоўскі.

6. Рабіцца гарачым, чырванець ад прыліву крыві. Гарэць ад сораму. □ Адно, што адчуваў.. [Алёшка], гэта — як гараць яго вушы, як густая чырвань залівае ўвесь твар, падбіраецца да жорсткіх бялесых віхроў. Лынькоў. Гарачая хваля найвялікшага шчасця залівае.. [Сяргею] грудзі, часта і гулка стукае сэрца,.. гараць шчокі, вушы. Шамякін.

7. звычайна чым. Быць ва ўзбуджаным стане, з запалам аддавацца якой‑н. справе, пачуццю. Гараць жаданнем. Гарэць ад нецярплівасці. □ Сягоння жыла, трапяталася і гарэла ўся .. шчуплая істота [Тодара Кірыка], — гэтакіх навін яму даўно не здаралася разносіць па сяле. Крапіва. Жанчына гарыць на калгаснай рабоце. Пташнікаў.

8. Ззяць бляскам, выдзяляцца яркімі колерамі, афарбоўкай. Пад страхой полымем гарэлі гронкі рабіны. Шамякін. У снежнай завеі гарэлі алмазам Старыя крамлёўскія вежы. Колас. // Блішчаць пад уплывам якога‑н. пачуцця, думкі (пра вочы). Вочы.. [Паўла] гарэлі вострым агнём нявыказанай крыўды, і губы трасліся. Чорны.

9. Цвісці (пра агуркі, гарбузы і пад.). У барознах павівасты гарбузнік.. гарэў цветам. Грамовіч.

10. Псавацца, станавіцца непрыгодным ад моцнага перагрэву. Буксы гараць. // Разм. Сохнуць, гінуць ад засухі, моцнай спёкі (пра расліннасць). Пасевы гараць. // Разм. Прэць, гніць. Сена гарыць у стагах.

11. перан. Разм. Цярпець няўдачу ў якой‑н. справе, задуме і пад. // Не выконвацца, не рэалізавацца. Планы гараць. Пуцёўка гарыць.

12. Разм. Хутка зношвацца, рвацца (пра абутак, адзенне). На дзецях усё гарыць, адзежа і абутак.

13. Адбываць чаргу пры гульні ў гарэлкі.

•••

Вока (зуб) гарыць на што гл. вока.

Гары яно гарам; хай яно гарам гарыць — ужываецца як праклён.

Гарыць зямля пад нагамі ў каго гл. зямля.

Гарэць агнём — а) пра гарачкавы стан хворага; б) вельмі моцна балець, пячы. Рана гарыць агнём.

Ліха гарыць з каго гл. ліха.

На злодзеі шапка гарыць гл. шапка.

Не гарыць — няма патрэбы спяшацца.

Работа (усё) гарыць у руках гл. работа.

Скура гарыць на кім гл. скура.

Як мокрае гарыць гл. мокры.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)