віры́раваць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. віры́рую віры́руем
2-я ас. віры́руеш віры́руеце
3-я ас. віры́руе віры́руюць
Прошлы час
м. віры́раваў віры́равалі
ж. віры́равала
н. віры́равала
Загадны лад
2-я ас. віры́руй віры́руйце
Дзеепрыслоўе
цяп. час віры́руючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

віры́раваць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. віры́рую віры́руем
2-я ас. віры́руеш віры́руеце
3-я ас. віры́руе віры́руюць
Прошлы час
м. віры́раваў віры́равалі
ж. віры́равала
н. віры́равала
Загадны лад
2-я ас. віры́руй віры́руйце
Дзеепрыслоўе
прош. час віры́раваўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

віры́раваць сов. и несов., фото вири́ровать

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

віры́раваць, ‑рую, ‑руеш, ‑руе; зак. і незак., што.

Надаць (надаваць) фатаграфічнаму здымку з дапамогай віражу ​2 пэўную афарбоўку.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

віры́раваць

(фр. virer)

надаваць фатаграфічнаму здымку з дапамогай віражу 3 пэўную афарбоўку.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

віры́раванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. вірыраваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вири́ровать сов. и несов., фото віры́раваць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)