ВІЛЬГО́ТНЫЯ ТРАПІ́ЧНЫЯ ЛЯСЫ́, трапічныя дажджавыя лясы,

лясы ў трапічных, субтрапічных, субэкватарыяльных і экватарыяльных шыротах з вільготным кліматам (2000—7000 мм ападкаў за год). Для іх характэрны бесперапынная вегетацыя, багаты фларыстычны склад, складаная верт. структура (больш за 5 ярусаў), дрэвы малагалінастыя з дошкападобнымі і паветранымі каранямі, мноства эпіфітаў і ліян. Выш. дрэў да 60 м. Вільготныя трапічныя лясы наз. таксама гілеяй або сельвай (у Паўд. Амерыцы), джунглямі (у Паўд. Азіі).

т. 4, с. 172

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

вільго́тны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. вільго́тны вільго́тная вільго́тнае вільго́тныя
Р. вільго́тнага вільго́тнай
вільго́тнае		 вільго́тнага вільго́тных
Д. вільго́тнаму вільго́тнай вільго́тнаму вільго́тным
В. вільго́тны (неадуш.)
вільго́тнага (адуш.)		 вільго́тную вільго́тнае вільго́тныя (неадуш.)
вільго́тных (адуш.)
Т. вільго́тным вільго́тнай
вільго́тнаю		 вільго́тным вільго́тнымі
М. вільго́тным вільго́тнай вільго́тным вільго́тных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

тэмперату́рна-вільго́тны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. тэмперату́рна-вільго́тны тэмперату́рна-вільго́тная тэмперату́рна-вільго́тнае тэмперату́рна-вільго́тныя
Р. тэмперату́рна-вільго́тнага тэмперату́рна-вільго́тнай
тэмперату́рна-вільго́тнае		 тэмперату́рна-вільго́тнага тэмперату́рна-вільго́тных
Д. тэмперату́рна-вільго́тнаму тэмперату́рна-вільго́тнай тэмперату́рна-вільго́тнаму тэмперату́рна-вільго́тным
В. тэмперату́рна-вільго́тны (неадуш.)
тэмперату́рна-вільго́тнага (адуш.)		 тэмперату́рна-вільго́тную тэмперату́рна-вільго́тнае тэмперату́рна-вільго́тныя (неадуш.)
тэмперату́рна-вільго́тных (адуш.)
Т. тэмперату́рна-вільго́тным тэмперату́рна-вільго́тнай
тэмперату́рна-вільго́тнаю		 тэмперату́рна-вільго́тным тэмперату́рна-вільго́тнымі
М. тэмперату́рна-вільго́тным тэмперату́рна-вільго́тнай тэмперату́рна-вільго́тным тэмперату́рна-вільго́тных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

rainforest [ˈreɪnˌfɒrɪst] n. трапі́чны лес; вільго́тныя джу́нглі; се́льва

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

сельва́сы, ‑аў; адз. сельвас, ‑а, м.

Вільготныя трапічныя вечназялёныя лясы ў Паўднёвай Амерыцы.

[Ад лац. selvas — лясы.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

азя́блы, ‑ая, ‑ае.

Які настыў, змёрз на холадзе. Азяблыя рукі самі шукаюць цяпла за пазухай і ў кішэнях. Быкаў. Насустрач дню азяблыя асіны Працягваюць вільготныя лісты. Панчанка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

КРА,

перашыек на Пд Тайланда, злучае п-аў Малака з асн. ч. Індакітая. Шыр. 40—75 км. Выш. да 500 м. Вільготныя трапічныя лясы.

т. 8, с. 441

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

ВЕЧНАЗЯЛЁНЫЯ ЛЯСЫ́,

лясы, утвораныя дрэвавымі вечназялёнымі раслінамі. Растуць ва ўмовах вільготнага трапічнага ці экватарыяльнага (гл. Вільготныя трапічныя лясы і Экватарыяльныя лясы), а таксама субтрапічнага і ўмеранага (гл. Хвойныя лясы) клімату.

т. 4, с. 134

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

ПЕ́РЦАВЫ БЕ́РАГ, Малагета,

участак узбярэжжа Атлантычнага ак. ў Афрыцы, у Ліберыі, паміж мысамі Мезурада і Пальмас. Нізінны, плоскі, лагуннага тыпу. Пераважаюць вільготныя экватарыяльныя лясы і мангравыя зараснікі. Назва ад гвінейскага перцу (малагеты), які вывозіўся адсюль у мінулым.

т. 12, с. 305

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

БУ́РУ (Buru),

востраў у Малайскім архіпелагу, у групе Малукскіх а-воў, тэр. Інданезіі. Пл. 8,8 тыс. км². Паверхня — горы выш. да 2429 м (г. Каўпалатмада), складзеныя пераважна з кайназойскіх асадкавых парод. Вільготныя трапічныя вечназялёныя лясы. Асн. порт — Намлеа.

т. 3, с. 353

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)