вышыва́нка, -і, ДМ -нцы, мн. -і, -нак, ж. (разм.).

Кашуля, аздобленая вышыўкай.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

вышыва́нка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. вышыва́нка вышыва́нкі
Р. вышыва́нкі вышыва́нак
Д. вышыва́нцы вышыва́нкам
В. вышыва́нку вышыва́нкі
Т. вышыва́нкай
вышыва́нкаю		 вышыва́нкамі
М. вышыва́нцы вышыва́нках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

вышыва́нка ж., разг. вы́шитая руба́шка

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

вышыва́нка, ‑і, ДМ ‑нцы; Р мн. ‑нак; ж.

Разм. Кашуля, аздобленая вышыўкай. І от вясна. У выхадны дзень яшчэ з рання я надзеў сваю вышыванку і пайшоў да Паўлюка. Сабаленка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вышыва́нка ж. ein gestícktes Hemd

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

embroidery [ɪmˈbrɔɪdəri] n. вышыва́нне; вы́шыўка;

a piece of embroidery вышыва́нка

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

ЖЫГУНО́Ў (Алесь) (Аляксандр Міхайлавіч; н. 27.11.1954, в. Тройца Шклоўскага р-на Магілёўскай вобл.),

бел. паэт. Скончыў БДУ (1976). Настаўнічае. Друкуецца з 1969. Асн. тэмы паэзіі: родная зямля, вобразы вяскоўцаў, іх побыт, узаемаадносіны, перажыванні лірычнага героя, аналіз гераічнага мінулага Радзімы (зб-кі «Матчына вышыванка», 1984, «Мая Тройца», 1993).

т. 6, с. 462

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

Stickeréi f -, -en

1) вышыва́нка

2) вы́шыўка, вышыва́нне

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)