Verbum

анлайнавы слоўнік

выціра́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

выціра́нне ср. вытира́ние; см. выціра́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

выціра́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. выціраць — выцерці.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

towelling [ˈtaʊəlɪŋ] n. ткані́на для ручніко́ў; выціра́нне ручніко́м

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

вытира́ние в разн. знач. выціра́нне, -ння ср.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

wycieranie

н. выціранне

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

wipe¹ [waɪp] n. выціра́нне;

give smth. a wipe вы́церці што-н.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

утира́ние уціра́нне, -ння ср., выціра́нне, -ння ср., абціра́нне, -ння ср.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Ábreibung f -, -en

1) сціра́нне, выціра́нне

2) абціра́нне

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)

перетира́ние

1. пераціра́нне, -ння ср.;

2. расціра́нне, -ння ср.;

3. пераціра́нне, -ння ср., выціра́нне, -ння ср.; см. перетира́ть;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)