вы́хваліць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
вы́хвалю |
вы́хвалім |
| 2-я ас. |
вы́хваліш |
вы́хваліце |
| 3-я ас. |
вы́хваліць |
вы́хваляць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
вы́хваліў |
вы́хвалілі |
| ж. |
вы́хваліла |
| н. |
вы́хваліла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
вы́хвалі |
вы́хваліце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
вы́хваліўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
вы́хваліць сов., разг. вы́хвалить, расхвали́ть
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
вы́хвалить сов., разг. вы́хваліць;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
вы́славіць, ‑слаўлю, ‑славіш, ‑славіць; зак., каго-што.
Уславіць, выхваліць. Выславіць Радзіму ў песнях. Выславіць дасягненні.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)