высу́шванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
высу́шванне |
| Р. |
высу́швання |
| Д. |
высу́шванню |
| В. |
высу́шванне |
| Т. |
высу́шваннем |
| М. |
высу́шванні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
высу́шванне ср.
1. высу́шивание, просу́шивание;
2. высу́шивание;
3. перен. высу́шивание, иссуше́ние;
1-3 см. высу́шваць
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
высу́шванне, ‑я, н.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. высушваць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
эксіка́цыя, ‑і, ж.
Спец. Высушванне.
[Лац. exsiccatio.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
высу́шивание высу́шванне, -ння ср.;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
недасу́шка, ‑і, ДМ ‑шцы, ж.
Дзеянне паводле знач. дзеясл. недасушыць; недастатковае высушванне.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ДЭСІКА́НТЫ,
хімічныя рэчывы, якія выклікаюць высушванне раслін. Выкарыстоўваюць у выглядзе водных раствораў і эмульсій для дэсікацыі (перадуборачнае высушванне с.-г. раслін), што паскарае паспяванне насення, пладоў, памяншае іх вільготнасць і аблягчае механізаваную ўборку ўраджаю. У якасці Д. звычайна выкарыстоўваюць: рэглон на насенных пасевах морквы, капусты, буракоў, бульбы; раўндап на насенных пасевах гароху, канюшыны, ільну-даўгунцу; хларат магнію Mg(ClO3)2 × 6H2O, хларат-хларыд кальцыю [Ca(ClO3)2 у сумесі з CaCl2] на пасевах бавоўніку, пшаніцы, бульбы, цукр. буракоў і інш.
В.П.Дзеева.
т. 6, с. 358
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
эксіка́цыя
(н.-лац. exsiccatio, ад лац. exsiccare = высушваць)
высушванне.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
ЛІЯФІЛІЗА́ЦЫЯ (ад грэч. lyō раствараю + phileō люблю),
ліяфільная сушка, высушванне біял. матэрыялу ў замарожаным стане пад вакуумам. Вільгаць выдаляецца з замарожаных аб’ектаў шляхам сублімацыі лёду (пераўтварэння яго ў пару без вадкай фазы). Абязводжаны матэрыял лёгка раствараецца ў вадзе і аднаўляе свае ўласцівасці. Выкарыстоўваецца для захоўвання асн. якасцей біял. прэпаратаў (у электроннай мікраскапіі), атрымання сухой плазмы крыві, мікрабіял., харч. і хім. прамысловасці.
А.С.Леанцюк.
т. 9, с. 331
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
дэсіка́цыя
(лац. desiccatio)
перадуборачнае высушванне сцёблаў і лісця раслін з мэтай паскарэння іх выспявання; праводзіцца дэсікантамі.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)