вы́спеліць гл. спяліць.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

вы́спеліць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. вы́спелю вы́спелім
2-я ас. вы́спеліш вы́спеліце
3-я ас. вы́спеліць вы́спеляць
Прошлы час
м. вы́спеліў вы́спелілі
ж. вы́спеліла
н. вы́спеліла
Загадны лад
2-я ас. вы́спелі вы́спеліце
Дзеепрыслоўе
прош. час вы́спеліўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

вы́спеліць сов. дать созре́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

вы́спеліць, ‑лю, ‑ліш, ‑ліць; зак., што.

Даць магчымасць паспець. Выспеліць памідоры на сонцы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вы́спеліць réifen lássen*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

спялі́ць, спялю́, спе́ліш, спе́ліць; незак., што.

Даводзіць да спеласці.

С. суніцы.

|| зак. вы́спеліць, -лю, -ліш, -ліць; -лены.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

выспе́льваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да выспеліць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вы́спелены, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад выспеліць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)