вы́смажыць, -жу, -жыш, -жыць; -жаны; зак., што.

Добра ўсмажыць.

В. сала.

|| незак. высма́жваць, -аю, -аеш, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

вы́смажыць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. вы́смажу вы́смажым
2-я ас. вы́смажыш вы́смажыце
3-я ас. вы́смажыць вы́смажаць
Прошлы час
м. вы́смажыў вы́смажылі
ж. вы́смажыла
н. вы́смажыла
Загадны лад
2-я ас. вы́смажы вы́смажце
Дзеепрыслоўе
прош. час вы́смажыўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

вы́смажыць сов.

1. вы́жарить, ужа́рить, прожа́рить;

2. (жир из мяса) вы́топить

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

вы́смажыць, ‑жу, ‑жыш, ‑жыць; зак., што.

Добра ўсмажыць; выскварыць. Высмажыць сала.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вы́смажыць dúrchbraten* vt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

высма́жваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да высмажыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вы́смажаны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад высмажыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

высма́жванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. высмажваць — высмажыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вы́смажаны

1. вы́жаренный, ужа́ренный, прожа́ренный;

2. вы́топленный;

1, 2 см. вы́смажыць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

wysmażyć

зак.

1. высмажыць, прасмажыць;

2. разм. перан. навыдумляць, панапісаць, вымучыць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)