вы́плюнуты
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
вы́плюнуты |
вы́плюнутая |
вы́плюнутае |
вы́плюнутыя |
| Р. |
вы́плюнутага |
вы́плюнутай вы́плюнутае |
вы́плюнутага |
вы́плюнутых |
| Д. |
вы́плюнутаму |
вы́плюнутай |
вы́плюнутаму |
вы́плюнутым |
| В. |
вы́плюнуты (неадуш.) вы́плюнутага (адуш.) |
вы́плюнутую |
вы́плюнутае |
вы́плюнутыя (неадуш.) вы́плюнутых (адуш.) |
| Т. |
вы́плюнутым |
вы́плюнутай вы́плюнутаю |
вы́плюнутым |
вы́плюнутымі |
| М. |
вы́плюнутым |
вы́плюнутай |
вы́плюнутым |
вы́плюнутых |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
вы́плюнуты
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
вы́плюнуты |
вы́плюнутая |
вы́плюнутае |
вы́плюнутыя |
| Р. |
вы́плюнутага |
вы́плюнутай вы́плюнутае |
вы́плюнутага |
вы́плюнутых |
| Д. |
вы́плюнутаму |
вы́плюнутай |
вы́плюнутаму |
вы́плюнутым |
| В. |
вы́плюнуты (неадуш.) вы́плюнутага (адуш.) |
вы́плюнутую |
вы́плюнутае |
вы́плюнутыя (неадуш.) вы́плюнутых (адуш.) |
| Т. |
вы́плюнутым |
вы́плюнутай вы́плюнутаю |
вы́плюнутым |
вы́плюнутымі |
| М. |
вы́плюнутым |
вы́плюнутай |
вы́плюнутым |
вы́плюнутых |
Кароткая форма: вы́плюнута.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
вы́плюнуты, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад выплюнуць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
пляво́к, пляўка́, мн. пляўкі́, пляўко́ў, м.
Выплюнуты згустак сліны, а таксама перан.: пра што-н. надта абразлівае, грубае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)