вы́плюнуты

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. вы́плюнуты вы́плюнутая вы́плюнутае вы́плюнутыя
Р. вы́плюнутага вы́плюнутай
вы́плюнутае
вы́плюнутага вы́плюнутых
Д. вы́плюнутаму вы́плюнутай вы́плюнутаму вы́плюнутым
В. вы́плюнуты (неадуш.)
вы́плюнутага (адуш.)
вы́плюнутую вы́плюнутае вы́плюнутыя (неадуш.)
вы́плюнутых (адуш.)
Т. вы́плюнутым вы́плюнутай
вы́плюнутаю
вы́плюнутым вы́плюнутымі
М. вы́плюнутым вы́плюнутай вы́плюнутым вы́плюнутых

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

вы́плюнуты

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. вы́плюнуты вы́плюнутая вы́плюнутае вы́плюнутыя
Р. вы́плюнутага вы́плюнутай
вы́плюнутае
вы́плюнутага вы́плюнутых
Д. вы́плюнутаму вы́плюнутай вы́плюнутаму вы́плюнутым
В. вы́плюнуты (неадуш.)
вы́плюнутага (адуш.)
вы́плюнутую вы́плюнутае вы́плюнутыя (неадуш.)
вы́плюнутых (адуш.)
Т. вы́плюнутым вы́плюнутай
вы́плюнутаю
вы́плюнутым вы́плюнутымі
М. вы́плюнутым вы́плюнутай вы́плюнутым вы́плюнутых

Кароткая форма: вы́плюнута.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

вы́плюнуты вы́плюнутый

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

вы́плюнуты, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад выплюнуць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вы́плюнутый вы́плюнуты;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пляво́к, пляўка́, мн. пляўкі́, пляўко́ў, м.

Выплюнуты згустак сліны, а таксама перан.: пра што-н. надта абразлівае, грубае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)