выплаўля́ць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. выплаўля́ю выплаўля́ем
2-я ас. выплаўля́еш выплаўля́еце
3-я ас. выплаўля́е выплаўля́юць
Прошлы час
м. выплаўля́ў выплаўля́лі
ж. выплаўля́ла
н. выплаўля́ла
Загадны лад
2-я ас. выплаўля́й выплаўля́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час выплаўля́ючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

выплаўля́ць несов., тех. выплавля́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

выплаўля́ць, ‑яю, ‑яеш, ‑яе.

Незак. да выплавіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вы́плавіць, -плаўлю, -плавіш, -плавіць; -плаўлены; зак., што.

Плавячы, здабыць.

В. жалеза з руды.

|| незак. выплаўля́ць, -я́ю, -я́еш, -я́е.

|| наз. вы́плаўка, -і, ДМ -ўцы, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

выплавля́ть несов. выплаўля́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

выплаўля́цца, ‑яецца; незак.

1. Незак. да выплавіцца.

2. Зал. да выплаўляць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

áusschmelzen* vt выплаўля́ць; выто́пліваць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

wypławiać

незак. тэх. выплаўляць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

вы́плаўка, ‑і, ДМ ‑ўцы, ж.

1. Дзеянне паводле знач. дзеясл. выплаўляць — вымавіць.

2. Тое, што выплаўлена, атрымана ў выніку плаўкі. Сутачная выплаўка чыгуну.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

wytapiać

незак.

1. вытопліваць;

2. выплаўляць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)