вы́насіцца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. вы́насіцца вы́насяцца
Прошлы час
м. вы́насіўся вы́насіліся
ж. вы́насілася
н. вы́насілася

Крыніцы: dzsl2007, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

вы́насіцца, ‑сіцца; зак.

Выцерціся, працерціся ад доўгага нашэння. Паліто вынасілася і не грэе.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вы́носиться сов. вы́насіцца;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

вы́церціся, вы́труся, вы́трашся, вы́трацца; вы́церся, -церлася; вы́трыся; зак.

1. гл. выцерці.

2. (1 і 2 ас. не ўжыв.). Вынасіцца, знасіцца ад трэння.

Паліто выцерлася.

|| незак. выціра́цца, -а́юся, -а́ешся, -а́ецца.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

выно́швацца, ‑аецца; незак.

1. Незак. да вынасіцца.

2. Зал. да выношваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

fray [freɪ] v.

1. абтрапа́цца, вы́насіцца; раскалма́ціцца;

frayed cuffs абтрапа́ныя манжэ́ты;

a frayed carpet вы́нашаны дыва́н

2. вымо́тваць (нервы)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

павыціра́цца, ‑аецца; ‑аемся, ‑аецеся, ‑аюцца; зак.

1. Выцерці сябе, абцерціся — пра ўсіх, многіх.

2. (1 і 2 ас. мн. не ўжыв.). Вынасіцца, абшмуляцца ў многіх месцах, усюды. Рукавы павыціраліся.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пранасі́цца, ‑носіцца; зак.

1. Прадрацца ад доўгага нашэння; вынасіцца (пра адзенне, абутак). Чаравікі пранасіліся. □ І не знае, што надзець, Зося — гожая паненка. Проста сорамна глядзець, Пранасілася сукенка. Зарыцкі.

2. Насіцца некаторы час.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

выно́швацца несов.

1. разг. (об одежде и т.п.) вына́шиваться; изна́шиваться; см. вы́насіцца;

2. страд. вына́шиваться; см. выно́шваць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

вы́церціся, вытруся, вытрашся, вытрацца; пр. выцерся, ‑церлася; заг. вытрыся; зак.

1. Выцерці сябе, абцерціся. Выцерціся ручніком.

2. Вынасіцца, знасіцца. Паліто выцерлася.

3. Разм. Набыць культурныя навыкі, звычкі. Выцерціся сярод людзей. □ [Сын бацьку:] — Што я тут буду пры табе рабіць? А так я паміж людзей вытруся. Чорны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)