вымо́льваць гл. вымаліць.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

вымо́льваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. вымо́льваю вымо́льваем
2-я ас. вымо́льваеш вымо́льваеце
3-я ас. вымо́львае вымо́льваюць
Прошлы час
м. вымо́льваў вымо́львалі
ж. вымо́львала
н. вымо́львала
Загадны лад
2-я ас. вымо́львай вымо́львайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час вымо́льваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

вымо́льваць несов. выма́ливать

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

вымо́льваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да вымаліць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вы́маліць, -лю, -ліш, -ліць; -лены; зак., што.

Выпрасіць, дабіцца мальбамі.

В. прабачэнне.

|| незак. вымо́льваць, -аю, -аеш, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

вымаліць, вымо́льваць erfléhen vt, erbítten* vt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

выма́ливать несов. вымо́льваць, выпро́шваць; выкле́нчваць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

вымо́львацца, ‑аецца; незак.

Зал. да вымольваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вымо́льванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. вымольваць — вымаліць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

erfléhen vt высок. вымо́льваць, выпро́шваць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)