вы́ламаць, -млю, -міш, -міць; -маны; зак., што.

1. Адламаўшы, аддзяліць.

В. палку, дубец.

2. Зламаўшы, выбіць, высадзіць.

В. дзверы.

|| незак. выло́мліваць, -аю, -аеш, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

вы́ламаць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. вы́ламлю вы́ламім
2-я ас. вы́ламіш вы́ламіце
3-я ас. вы́ламіць вы́ламяць
Прошлы час
м. вы́ламаў вы́ламалі
ж. вы́ламала
н. вы́ламала
Дзеепрыслоўе
прош. час вы́ламаўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

вы́ламаць сов. вы́ломать; (в один приём) вы́ломить;

в. дзве́ры — вы́ломать (вы́ломить) дверь;

в. дубе́ц — вы́ломить хворости́нку

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

вы́ламаць, ‑млю, ‑міш, ‑міць; зак., што.

1. Адламаўшы, аддзяліць. Выламаць палку, штыкеціну.

2. Зламаўшы, выбіць, высадзіць. Выламаць дзверы.

•••

Выламаць з калена — пра немагчымасць дастаць, знайсці што‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вы́ламаць heráusbrechen* vt; áufbrechen* vt;

вы́ламаць дзве́ры die Tür áufbrechen* [éinschlagen*]

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

выло́мліваць гл. выламаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

вы́ломать сов. вы́ламаць, мног. павыло́мліваць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

вы́ломить сов. вы́ламаць, мног. павыло́мліваць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

павыло́мваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., што.

Выламаць што‑н. у многіх месцах, выламаць усё, многае. Павыломваць калы з плота.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вы́ламаны вы́ломанный, вы́ломленный; см. вы́ламаць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)