вы́кінуты

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. вы́кінуты вы́кінутая вы́кінутае вы́кінутыя
Р. вы́кінутага вы́кінутай
вы́кінутае		 вы́кінутага вы́кінутых
Д. вы́кінутаму вы́кінутай вы́кінутаму вы́кінутым
В. вы́кінуты (неадуш.)
вы́кінутага (адуш.)		 вы́кінутую вы́кінутае вы́кінутыя (неадуш.)
вы́кінутых (адуш.)
Т. вы́кінутым вы́кінутай
вы́кінутаю		 вы́кінутым вы́кінутымі
М. вы́кінутым вы́кінутай вы́кінутым вы́кінутых

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

вы́кінуты

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. вы́кінуты вы́кінутая вы́кінутае вы́кінутыя
Р. вы́кінутага вы́кінутай
вы́кінутае		 вы́кінутага вы́кінутых
Д. вы́кінутаму вы́кінутай вы́кінутаму вы́кінутым
В. вы́кінуты (неадуш.)
вы́кінутага (адуш.)		 вы́кінутую вы́кінутае вы́кінутыя (неадуш.)
вы́кінутых (адуш.)
Т. вы́кінутым вы́кінутай
вы́кінутаю		 вы́кінутым вы́кінутымі
М. вы́кінутым вы́кінутай вы́кінутым вы́кінутых

Кароткая форма: вы́кінута.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

вы́кінуты вы́брошенный, вы́кинутый; опу́щенный; см. вы́кінуць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

вы́кінуты, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад выкінуць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вы́брошенный вы́кінуты, мног. павыкіда́ны, павыкі́дваны.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ВУЛКАНАКЛАСТЫ́ЧНЫ МАТЭРЫЯ́Л, эксплазіўны матэрыял,

абломкавы матэрыял, які ў вадкім ці цвёрдым стане выкінуты выбухам пры вывяржэнні вулкана. Памеры ад самых дробных (вулканічны попел) да глыб (вулканічныя бомбы). Утвараецца з лаў, што вывяргаюцца, старых лаў і горных парод, што складаюць сценкі жарала вулкана і бакавых трэшчын. Гл. таксама Эксплазія.

т. 4, с. 292

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

изве́рженный

1. (выброшенный) вы́кінуты;

2. геол., физиол. вы́вергнуты.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

эякуля́т

(лац. eiaculatus = выкінуты)

сперма, вывержаная самцом у час палавога акта.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

вы́кинутый (выброшенный) вы́кінуты, мног. павыкіда́ны, павыкі́дваны; см. вы́кинуть​ 1;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

вы́шибленный вы́біты, вы́шпурнуты, вы́кінуты, мног. павыкіда́ны, вы́гнаны, мног. павыганя́ны.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)