выку́льваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. выку́льваю выку́льваем
2-я ас. выку́льваеш выку́льваеце
3-я ас. выку́львае выку́льваюць
Прошлы час
м. выку́льваў выку́львалі
ж. выку́львала
н. выку́львала
Загадны лад
2-я ас. выку́львай выку́львайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час выку́льваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

выку́льваць несов., разг. выва́ливать, выкувы́ркивать

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

выку́льваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да выкуліць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вы́куліць, -лю, -ліш, -ліць; -лены; зак., каго-што (разм.).

Выкінуць, вывернуць.

В. з лодкі.

|| незак. выку́льваць, -аю, -аеш, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

вы́куліць, выку́льваць hinuswerfen* vt (у напрамку ад таго, хто гаворыць); heruswerfen* vt (у напрамку да таго, хто гаворыць)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

выкувы́ркивать несов., прост. выку́льваць, выва́льваць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

выку́львацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.

1. Незак. да выкуліцца.

2. Зал. да выкульваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

выва́ливатьI несов.;

1. разг. выва́льваць, выкіда́ць, выкі́дваць, вываро́чваць, выку́льваць;

2. (выходить, появляться в большом количестве) прост. выва́льваць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

опроки́дывать несов.

1. пераку́льваць, абаро́чваць; (вываливать) выва́льваць; выку́льваць; (валить) валі́ць, зва́льваць;

2. (заставлять отступать) воен. адкіда́ць, збіва́ць;

3. перен. (опровергать) абвярга́ць; (разрушать) разбура́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)