вы́крыты

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. вы́крыты вы́крытая вы́крытае вы́крытыя
Р. вы́крытага вы́крытай
вы́крытае
вы́крытага вы́крытых
Д. вы́крытаму вы́крытай вы́крытаму вы́крытым
В. вы́крыты (неадуш.)
вы́крытага (адуш.)
вы́крытую вы́крытае вы́крытыя (неадуш.)
вы́крытых (адуш.)
Т. вы́крытым вы́крытай
вы́крытаю
вы́крытым вы́крытымі
М. вы́крытым вы́крытай вы́крытым вы́крытых

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

вы́крыты

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. вы́крыты вы́крытая вы́крытае вы́крытыя
Р. вы́крытага вы́крытай
вы́крытае
вы́крытага вы́крытых
Д. вы́крытаму вы́крытай вы́крытаму вы́крытым
В. вы́крыты (неадуш.)
вы́крытага (адуш.)
вы́крытую вы́крытае вы́крытыя (неадуш.)
вы́крытых (адуш.)
Т. вы́крытым вы́крытай
вы́крытаю
вы́крытым вы́крытымі
М. вы́крытым вы́крытай вы́крытым вы́крытых

Кароткая форма: вы́крыта.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

вы́крыты

1. разоблачённый, раскры́тый; изобличённый, обличённый;

2. вскры́тый; обнажённый;

1, 2 см. вы́крыць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

вы́крыты, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад выкрыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

обличённый

1. (разоблачённый) вы́крыты, мног. павыкрыва́ны;

2. (обнаруженный) пака́заны, вы́яўлены, вы́крыты, мног. павыкрыва́ны.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

изобличённый вы́крыты, мног. павыкрыва́ны; вы́яўлены; абвінава́чаны;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

уличённый (изобличённый) вы́крыты; (обвинённый) абвінава́чаны; (пойманный) зло́ўлены;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

посрамлённый

1. пасаро́млены; зганьбава́ны; знясла́ўлены, абнясла́ўлены;

2. вы́крыты; см. посрами́ть;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

разоблачённый

1. церк., разг. раздзе́ты, распра́нены;

2. перен. вы́крыты, вы́яўлены;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

АЗЕ́Ф (Еўна Фішалевіч) (1869, г. Гродна в. Лыскава Пружанскага р-на — 1918),

адзін з арганізатараў і лідэраў партыі эсэраў, сакрэтны супрацоўнік (з 1892) дэпартамента паліцыі. У 1903 фактычна ўзначаліў «баявую арг-цыю» партыі эсэраў, кіраваў падрыхтоўкай тэрарыст. актаў. Выдаў паліцыі з’езд прадстаўнікоў партыі ў Харкаве (1901), амаль увесь склад «баявой арг-цыі» (1905). Па даносе Азеф пакараны смерцю 7 яе членаў. У 1908 Азеф выкрыты і прыгавораны ЦК партыі да смяротнага пакарання, але ўцёк за мяжу. Памёр у Берліне.

т. 1, с. 162

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)