выко́шваць гл. выкасіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

выко́шваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. выко́шваю выко́шваем
2-я ас. выко́шваеш выко́шваеце
3-я ас. выко́швае выко́шваюць
Прошлы час
м. выко́шваў выко́швалі
ж. выко́швала
н. выко́швала
Загадны лад
2-я ас. выко́швай выко́швайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час выко́шваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

выко́шваць несов. выка́шивать

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

выко́шваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да выкасіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

выко́шваць (áb)mähen vt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

вы́касіць, -кашу, -касіш, -касіць; -кашаны; зак.

1. што. Скасіць дзе-н. траву і пад.

В. сенажаць.

2. перан., каго-што. Знішчыць у вялікай колькасці (агнём, пошасцю і пад.; разм.).

Некалі тут халера выкасіла многа людзей.

Пажарам выкасіла (безас.) паўвёскі.

В. кулямётам рады ворага.

|| незак. выко́шваць, -аю, -аеш, -ае.

|| наз. выко́шванне, -я, н.

|| прым. выкасны́, -а́я, -о́е (спец.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

выка́шивать несов. выко́шваць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

выко́швацца, ‑аецца; незак.

Зал. да выкошваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

выко́шванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. выкошваць — выкасіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)