вы́клеены
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
вы́клеены |
вы́клееная |
вы́клеенае |
вы́клееныя |
| Р. |
вы́клеенага |
вы́клеенай вы́клеенае |
вы́клеенага |
вы́клееных |
| Д. |
вы́клеенаму |
вы́клеенай |
вы́клеенаму |
вы́клееным |
| В. |
вы́клеены (неадуш.) вы́клеенага (адуш.) |
вы́клееную |
вы́клеенае |
вы́клееныя (неадуш.) вы́клееных (адуш.) |
| Т. |
вы́клееным |
вы́клеенай вы́клеенаю |
вы́клееным |
вы́клеенымі |
| М. |
вы́клееным |
вы́клеенай |
вы́клееным |
вы́клееных |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
вы́клеены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
вы́клеены |
вы́клееная |
вы́клеенае |
вы́клееныя |
| Р. |
вы́клеенага |
вы́клеенай вы́клеенае |
вы́клеенага |
вы́клееных |
| Д. |
вы́клеенаму |
вы́клеенай |
вы́клеенаму |
вы́клееным |
| В. |
вы́клеены (неадуш.) вы́клеенага (адуш.) |
вы́клееную |
вы́клеенае |
вы́клееныя (неадуш.) вы́клееных (адуш.) |
| Т. |
вы́клееным |
вы́клеенай вы́клеенаю |
вы́клееным |
вы́клеенымі |
| М. |
вы́клееным |
вы́клеенай |
вы́клееным |
вы́клееных |
Кароткая форма: вы́клеена.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
вы́клеены, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад выклеіць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
вы́клеенный вы́клеены, мног. павыкле́йваны.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
«ПО́ЛАЦКІ СШЫ́ТАК»,
рукапісны зборнік старадаўняй бел. музыкі 16—17 ст.; яркі ўзор бел. свецкай кантавай культуры. Выклеены з вокладкі уніяцкага служэбніка, набытага ў 1956 б-кай Ягелонскага ун-та ў Кракаве (Польшча). Папера зборніка выраблена паміж 1633—50 (паводле вадзяных знакаў), пераплецены служэбнік да 1680. Напачатку кніга належала уніяцкай царкве ў в. Астрамечава (Брэсцкі р-н). Апісаў зборнік польскі даследчык Е.Голас. «П.с.» уключае больш за 60 вак. і інстр. муз. твораў з выразнымі стылявымі рысамі барока. Сярод іх шматгалосыя канты і псальмы, фрагменты царк. музыкі з лічбаваным басам (для выканання на аргане). Мясцовыя напаўфалькл. традыцыі спалучаюцца ў музыцы з італьян. і франц. ўплывамі. Інтанацыйны строй мелодый грунтуецца на слав. нар.-песенным меласе і тыповых кантавых, часам стэрэатыпізаваных, папеўках і кадэнцыйных зваротах. Сустракаюцца формульныя напевы, якія выконваліся на розныя паэт. тэксты. Стылістыка песенных і танц. твораў блізкая да стылістыкі кантаў і псальмоў. Тэксты рукапісу напісаны на лац., стараслав., старабел. мовах. Для запісу музыкі выкарыстаны 2 натацыі — круглая заходнееўрап. (т.зв. італьянская) для літургічных твораў, круглая італьян. і квадратная «кіеўская» для свецкіх. На аснове зборніка ў Польшчы выдадзена грампласцінка «Песні, танцы і паваны», на супервокладцы якой падкрэслена бел. паходжанне муз. твораў. Некат. творы «П.с.» ўключыў у свой рэпертуар ансамбль старадаўняй музыкі Бел. дзярж. філармоніі «Кантабіле» (які і даў зборніку назву), некалькі кантаў з рэстаўрыраваным бел. тэкстам выконвае маск. камерны хор «Віват». Музыка «П.с.» неаднаразова выконвалася па Бел. тэлебачанні і радыё.
Літ.:
Герасимова-Персидская Н.А. Партесный концерт в истории музыкальной культуры. М., 1983. С.35;
Gołos J. // Nowe spojrzenie na rękopis 10002 BJ. // Muzyka. 1973. № 3;
Касьцюкавец Л. «Полацкі сшытак» // Полацак. 1991. № 8.
Л.П.Касцюкавец, А.І.Мальдзіс.
т. 12, с. 468
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)