выкалу́пваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. выкалу́пваю выкалу́пваем
2-я ас. выкалу́пваеш выкалу́пваеце
3-я ас. выкалу́пвае выкалу́пваюць
Прошлы час
м. выкалу́пваў выкалу́пвалі
ж. выкалу́пвала
н. выкалу́пвала
Загадны лад
2-я ас. выкалу́пвай выкалу́пвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час выкалу́пваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

выкалу́пваць несов., см. выкалу́пліваць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

выкалу́пваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да выкалупаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вы́калупаць, -аю, -аеш, -ае; -аны; зак., што.

1. Калупаючы, выняць.

В. разынку з булкі.

2. Калупаючы, зрабіць паглыбленне (разм.).

В. ямку.

|| незак. выкалу́пваць, -аю, -аеш, -ае.

|| аднакр. вы́калупнуць, -ну, -неш, -не; -ні; -нуты (да 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

выкалу́пвацца, ‑аецца; незак.

Зал. да выкалупваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

выпо́ркваць

‘выкалупваць што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. выпо́ркваю выпо́ркваем
2-я ас. выпо́ркваеш выпо́ркваеце
3-я ас. выпо́рквае выпо́ркваюць
Прошлы час
м. выпо́ркваў выпо́рквалі
ж. выпо́рквала
н. выпо́рквала
Загадны лад
2-я ас. выпо́рквай выпо́рквайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час выпо́ркваючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

áusbuddeln vt выко́пваць; выкалу́пваць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

púlen vi калупа́цца, выкалу́пваць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

церабі́ць, цераблю́, цярэ́біш, цярэ́біць; цярэ́блены; незак.

1. што. Ачышчаць ад хмызняку (лес).

2. Абчышчаць ад бацвіння, карэньчыкаў і пад. (гародніну).

Ц. буракі.

3. што. Абсякаць галіны, сучча з паваленых дрэў.

4. што. Вылузваць, выкалупваць, лушчыць што-н.

Вавёрка церабіла шышкі.

5. што. Чысціць дзюбай пер’е (пра птушак).

6. што. Торгаць, тузаць, перабіраць пальцамі што-н.

Ц. канцы хусткі.

7. перан., каго (што). Надакучаць пытаннямі, просьбамі (разм.).

8. што. Вырываючы з коранем, убіраць машынай з поля (лён, каноплі).

|| зак. вы́церабіць, -блю, -біш, -біць; -блены (да 1 і 8 знач.).

|| наз. церабле́нне, -я, н.

|| прым. церабі́льны, -ая, -ае (да 8 знач.).

Церабільная машына.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

kláuben vt выбіра́ць (гарох); выкалу́пваць (разынкі з пірага);

in der Náse ~ калупа́ць у но́се;

an jédem Wórte étwas zu ~ fínden* чапля́цца да ко́жнага сло́ва;

in Háaren ~ капа́цца ў дро́бязях, быць дро́бязным

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)