вы́йгрыш, -у, мн. -ы, -аў, м.
1. гл. выйграць.
2. Тое, што выйграна.
Вялікі в. па пазыцы.
Быць у выйгрышы (выйграць; таксама перан.: аказацца ў больш выгадным становішчы).
|| прым. вы́йгрышны, -ая, -ае.
Выйгрышная пазіцыя (якая абяцае выйгрыш або ўдачу, поспех; перан.).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
вы́йгрыш
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
вы́йгрыш |
вы́йгрышы |
| Р. |
вы́йгрышу |
вы́йгрышаў |
| Д. |
вы́йгрышу |
вы́йгрышам |
| В. |
вы́йгрыш |
вы́йгрышы |
| Т. |
вы́йгрышам |
вы́йгрышамі |
| М. |
вы́йгрышы |
вы́йгрышах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
вы́йгрыш, -шу м., в разн. знач. вы́игрыш;
спадзява́цца на в. — наде́яться на вы́игрыш;
невялі́кая ко́лькасць ~шаў — небольшо́е коли́чество вы́игрышей;
дабі́цца ~шу — доби́ться вы́игрыша;
◊ быць у ~шы — быть в вы́игрыше
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
вы́йгрыш, ‑у, м.
1. Тое, што набыта ў выніку розыгрышу латарэі і інш., у выніку перамогі ў азартнай гульні. Выйгрыш па аблігацыі. Спадзявацца на выйгрыш.
2. Выгада, карысць. [Пніцкі:] — На работу хаджу, а гаспадарку сваю кінуў. Гэтак прыйшлося, бо.. большы мне цяпер выйгрыш. Чорны.
3. Поспех, перамога ў чым‑н. Дамагчыся выйгрышу.
•••
Быць у выйгрышы гл. быць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
вы́йгрыш м.
1. Gewínn m -(e)s, -e;
гало́ўны вы́йгрыш Háuptgewinn m, das große Los;
грашо́вы вы́йгрыш Bárgewinn m;
рэ́чавы вы́йгрыш Sáchgewinn m;
◊
перан. быць у выйгрышы im Vórteil sein;
2. камерц. (карысць) Nútzen m -s, Gewínn m;
вы́йгрыш спажыўца́ Konsuméntengewinn m;
вы́йгрыш вытво́рцы Produzéntengewinn m
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
вы́йграць, -аю, -аеш, -ае; -аны; зак.
1. што і без дап. Набыць у выніку розыгрышу латарэі, перамагчы ў азартнай гульні.
В. мільён рублёў па аблігацыі.
2. што. Дамагчыся перамогі, узяць верх.
В. бой.
В. партыю ў шахматы.
В. справу.
3. што і без дап. Атрымаць выгаду, карысць, перавагу; выгадаць.
В. ад зніжэння цэн.
В. час.
4. перан., у чым. Атрымаць, заслужыць адабральную ацэнку.
В. у чыіх-н. вачах.
|| незак. выйграва́ць, -раю́, -рае́ш, -рае́; -раём, -раяце́, -раю́ць.
|| наз. вы́йгрыш, -у, м. (да 1—3 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
вы́йгрышны, ‑ая, ‑ае.
1. Які дае права на выйгрыш. Выйгрышная пазыка. // На які выпаў выйгрыш. Выйгрышны білет.
2. Выгадны, які спрыяе поспеху. Выйгрышная пазіцыя.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
winnings [ˈwɪnɪŋz] n. pl. выйгрыш; вы́йгрышныя гро́шы
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
эцю́дны в разн. знач. этю́дный;
э. вы́йгрыш — шахм. этю́дный вы́игрыш
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
вы́игрыш м. вы́йгрыш, -шу м., разг. вы́йгранка, -кі ж.;
быть в вы́игрыше быць у вы́йгрышы;
вы́игрыш во вре́мени вы́йгрыш (вы́йгранка) у ча́се;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)