вы́гнюсіць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
вы́гнюшу |
вы́гнюсім |
| 2-я ас. |
вы́гнюсіш |
вы́гнюсіце |
| 3-я ас. |
вы́гнюсіць |
вы́гнюсяць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
вы́гнюсіў |
вы́гнюсілі |
| ж. |
вы́гнюсіла |
| н. |
вы́гнюсіла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
вы́гнюсі |
вы́гнюсіце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
вы́гнюсіўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
вы́гнюсіць сов., обл. изма́зать, вы́пачкать, испа́чкать, изга́ить
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
вы́гнюсіць, ‑гнюшу, ‑гнюсіш, ‑гнюсіць; зак., каго-што.
Разм.
1. Забрудзіць што‑н. з усіх бакоў. Хлапчукі падкасваюць штаны, а дзяўчынкі, ідучы ззаду, падымаюць сукенкі, каб не выгнюсіць іх рудою. Васілевіч.
2. перан. Абгаварыць, абалгаць, аблаяць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)