выга́чваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. выга́чваю выга́чваем
2-я ас. выга́чваеш выга́чваеце
3-я ас. выга́чвае выга́чваюць
Прошлы час
м. выга́чваў выга́чвалі
ж. выга́чвала
н. выга́чвала
Загадны лад
2-я ас. выга́чвай выга́чвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час выга́чваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

выга́чваць несов., см. выго́чваць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

выга́чваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да выгаціць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вы́гаціць, -гачу, -гаціш, -гаціць; -гачаны; зак., што.

Зрабіць гаць на чым-н.

В. дарогу бярвеннем.

|| незак. выга́чваць, -аю, -аеш, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

выга́чивать несов. выга́чваць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

выга́чвацца, ‑аецца; незак.

Зал. да выгачваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

выга́чванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. выгачваць — выгаціць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)