Verbum

анлайнавы слоўнік

выву́чваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

выву́чваць несов.

1. выу́чивать, обуча́ть;

2. (усваивать) выу́чивать; изуча́ть; разу́чивать;

1, 2 см. вы́вучыць ^{1, 2}

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

выву́чваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да вывучыць (у 1, 2 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вы́вучыць, -чу, -чыш, -чыць; -чаны; зак.

1. гл. вучыць.

2. што. Вучачы, засвоіць; развучыць.

В. замежную мову.

В. песню.

3. што. Навукова даследаваць, пазнаць.

В. прычыны засухі.

В. старажытную архітэктуру.

4. што. Уважліва назіраючы, азнаёміцца, зразумець.

В. абстаноўку.

|| незак. вывуча́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е і выву́чваць, -аю, -аеш, -ае.

|| наз. вы́вучка, -і, ДМ -чцы, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

выу́чивать несов. выву́чваць, вывуча́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

разу́чивать несов. разву́чваць, выву́чваць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

выву́чванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. вывучваць — вывучыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

выву́чвацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.

1. Незак. да вывучыцца.

2. Зал. да вывучваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

выву́чванне ср.

1. выу́чивание, обуче́ние;

2. выу́чивание; изуче́ние; разу́чивание;

1, 2 см. выву́чваць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

erlérnen vt вывуча́ць, выву́чваць;

ein Hándwerk ~ навучы́цца яко́му-н. рамяству́

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)