вы́ветраны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. вы́ветраны вы́ветраная вы́ветранае вы́ветраныя
Р. вы́ветранага вы́ветранай
вы́ветранае		 вы́ветранага вы́ветраных
Д. вы́ветранаму вы́ветранай вы́ветранаму вы́ветраным
В. вы́ветраны (неадуш.)
вы́ветранага (адуш.)		 вы́ветраную вы́ветранае вы́ветраныя (неадуш.)
вы́ветраных (адуш.)
Т. вы́ветраным вы́ветранай
вы́ветранаю		 вы́ветраным вы́ветранымі
М. вы́ветраным вы́ветранай вы́ветраным вы́ветраных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

вы́ветраны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. вы́ветраны вы́ветраная вы́ветранае вы́ветраныя
Р. вы́ветранага вы́ветранай
вы́ветранае		 вы́ветранага вы́ветраных
Д. вы́ветранаму вы́ветранай вы́ветранаму вы́ветраным
В. вы́ветраны (неадуш.)
вы́ветранага (адуш.)		 вы́ветраную вы́ветранае вы́ветраныя (неадуш.)
вы́ветраных (адуш.)
Т. вы́ветраным вы́ветранай
вы́ветранаю		 вы́ветраным вы́ветранымі
М. вы́ветраным вы́ветранай вы́ветраным вы́ветраных

Кароткая форма: вы́ветрана.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

вы́ветраны геол. вы́ветренный

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

вы́ветраны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад выветрыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вы́ветренный вы́ветраны.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

sere

[sɪr]

adj.

вы́ветраны, вы́сушаны; зьвя́лы

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

вы́петраны, ‑ая, ‑ае.

Высахлы, перасохлы, выветраны; худы. Старую, выпетраную на сонцы шапку з аблупленым.. брылём.. я з ахвотаю перадаў малодшаму брату Юзіку. Якімовіч. Бабка Анісся, наадварот, была мажная, грузная і панурая — поўная процілегласць свайму сухому, выпетранаму дзеду. Васілевіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

zwietrzały

zwietrzał|y

1. выветраны;

~a skała — выветраная скала;

2. вытхнуты;

~е perfumy — вытхнутая парфума

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

senile

[ˈsi:naɪl]

1.

adj.

1) стары́, старэ́чы, састарэ́лы

2) кво́лы, хі́лы (ад ста́расьці)

3) Geol. вы́ветраны

a senile rock — вы́ветраная скала́

2.

n.

састарэ́лы -ага m., састарэ́лая f.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)